صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٥٥ - سخنرانى در ميان پاسداران كميته مركزى انقلاب اسلامى و جمعى از معلمان و بانوان پيرامون توأم بودن آموزش با پرورش

سخنرانى [در ميان پاسداران كميته مركزى انقلاب اسلامى و جمعى از معلمان و بانوان پيرامون توأم بودن آموزش با پرورش‌]

زمان: ٢٣ تير ١٣٥٨/ ١٩ شعبان ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: توأم بودن آموزش با پرورش‌

حضار: پاسداران كميته مركزى انقلاب اسلامى و جمعى از معلمان و بانوان‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

قرائت به «اسم ربّ» يعنى آموزش توأم با پرورش سوره‌اى‌ [١] را كه اين خانم خواندند، اين مى‌تواند برنامه باشد از براى مسلمين و برنامه اسلام باشد؛ مى‌فرمايد: اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ. [٢] قرائت را شروع مى‌كند كه اول، امرِ قرائت است اما قرائت به اسم خداى تبارك و تعالى. برنامه اين است كه قرائت- كه اول رشد انسانى است و براى رشد انسانى است- قرائت تنها نباشد، آموزش تنها نباشد. آموزش تنها ممكن است كه براى يك كشورى مضر هم باشد. آموزش باشد با «تربيت» كه در آيه مى‌فرمايد: اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ، قرائت كن به اسم ربّ؛ با اسم ربّ شروع كن به قرائت. اگر قرائت با اسم ربّ شد، اين هم پرورش است و هم آموزش. قرائت «آموزش» است و با اسم ربّ وقتى كه شد «پرورش» است، هم پرورش را و هم آموزش را در آن آيه شريفه مى‌فرمايند؛ بلكه دستور كلى همه كارهاى انسانى در اين آيه شريفه هست كه فقط قرائت نيست كه بايد به اسم ربّ باشد، قرائت هم يكى از مصاديقى است كه بايد به اسم ربّ باشد و با توجه به خدا باشد؛ همه كارهايى كه شما انجام مى‌دهيد، همه تحصيلاتى كه مى‌كنيد، همه اقداماتى كه مى‌كنيد، تمام اينها با اسم ربّ شروع بشود. اگر همه با اسم ربّ شروع بشود، آموزش ممكن است مفيد باشد، براى اينكه آموزش توأم با پرورش است.

[١] سوره علق، كه به اجماع اكثر قريب به اتفاق مفسرين، پنج آيه اول آن، نخستين آيات وحى بر رسول اكرم (ص) است.

[٢] سوره علق، آيه ١: «بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد».