[١] آقاى عقيقى بخشايشى، يكى از شاهدان ديدار آقاى امينى با امام خمينى، درباره اين ديدار چنين توضيح داده است: روز ١٣ رجب برابر با بيستم دى ماه ١٣٤٠ كه روز ولادت حضرت على- عليه‌السلام- بود، نزديك ظهر كه از درس برمى‌گشتم، ديدم يك جمعيتى به طرف باغ قلعه مى‌روند. لباسهاى آنها و وضعيت ظاهرشان با مردم قم تفاوت داشت. كنجكاو شدم، پرسيدم:

«اين آقايان كى هستند؟ دسته‌جمعى كجا مى‌روند؟» گفتند: «نخست‌وزير است كه به منزل حاج آقا مى‌رود». از روى كنجكاوى به اين فكر افتادم كه من هم همراه اينها بروم ببينم چه خبر است؟! چه صحبتهايى مى‌كنند؟!

... آنها، حدود ده، يازده نفر بودند. جمعى هم از مسئولين شهر، از فرماندارى، رئيس سازمان امنيت- شخصى بود به نام قلقسه- و برخى از متوليان آستانه همراه آنان بودند. آنها وقتى وارد شدند من هم وارد حياط منزل حضرت امام- آن موقع «حاج آقا» مى‌گفتيم- شدم. حاج آقا در همان اتاقى كه صبح خدمت ايشان رسيده بوديم، نشسته بودند. اتاقى كه از نظر فرش بسيار ساده بود و مى‌توان گفت محقر بود. باز همان نُقلها و پذيرايى بسيار ساده معمول بود.

نخست‌وزير، وقتى كه وارد شد، يادم مى‌آيد كه حاج آقا، نيم‌خيز، نه تمام قد، با ايشان دست دادند. نخست‌وزير بغل دستِ حاج آقا نشست. بقيه افرادى كه همراه آمده بودند هم نشستند. دو دقيقه نگذشته بود كه حاج آقا پسنديده- اخوى بزرگ حاج آقا- وارد شدند. حاج آقا تمام قد بلند شدند و حاج آقا پسنديده را بين خودشان و نخست‌وزير جاى دادند و صحبتها شروع شد.

من به اين فكر افتادم مسائلى را كه در آن روز ديدم به رشته تحرير درآورم. آن موقع، دو يا سه نشريه مذهبى در ايران منتشر مى‌شد. يكى روزنامه «وظيفه» با مديريت سيد محمدباقر حجازى، و يكى هفته‌نامه «نداى حق» با مديريت سيد حسن عدنانى؛ و يكى هم نشريه «نور و دانش» بود- كه مذهبى بودنش چندان مشخص نبود- اين نشريه از طرف انجمن تبليغات اسلامى- به سرپرستى دكتر عطاءاللَّه شهاب‌پور- چاپ و منتشر مى‌شد. تنها نشريه‌اى كه احتمال مى‌دادم چنين مسائلى را چاپ كند، هفته‌نامه «نداى حق» بود. من با زبان طلبگى و خيلى ساده، وقايع آن روز را نوشتم و براى نشريه فرستادم. آنها هم با سانسور پاره‌اى از مطالب- مطالب مربوط به رضاخان را سانسور كردند- بقيه را چاپ كردند. اين نشريه، چهارشنبه‌ها منتشر مى‌شد.

(خاطرات ١٥ خرداد (تبريز) جلد ٣، قسمت دوم، ص ٩٢، دفتر ادبيات انقلاب اسلامى. ضمناً نشريه نداى حق، ١٣/ ١٠/ ١٣٤٠، سال دوازدهم، ش ١٥، ص ١ و ٤، شرح ديدار را با تفاوتهايى در متن اظهارات طرفين نقل كرده است).

[٢] كلكم راع و كلكم مسؤول: تمامى شما وظيفه سرپرستى داريد و همه‌تان مسئوليد. (بحارالانوار، ج ٧٢، ص ٣٨).