صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢ - الگوپذيرى از انبيا و ائمه (ع) در مبارزه با ظلم

مى‌بينيم، مناجاتى كه در ماه شعبان هست و من در نظر ندارم كه در هيچ يك از ادعيه گفته شده باشد كه ادعيه مال همه ائمه است. اين دعاى شعبان، مناجات شعبان، مناجات همه ائمه است و در اين، مسائل بسيار هست، معارف بسيار هست و ادب اينكه انسان چه جور بايد با خداى تبارك و تعالى مناجات كند. ما غافليم از اين معانى كه وضع چى است. شايد بعضى از جُهّال ما هم اين طور اعتقاد دارند كه اين ادعيه وارد شده و اين چيزهايى كه از ائمه وارد شده است اينها تشريفات است. مى‌خواهند ما را ياد بدهند و حال اينكه مسأله اين نيست، مسأله اين است كه در مقابل خدا ايستادند آنها، آنها مى‌دانند كه در مقابل چه عظمتى ايستادند، آنها معرفت دارند به خداى تبارك و تعالى و مى‌دانند چه كنند و مناجات شعبانيه از مناجاتهايى است كه اگر يك نفر انسان دلسوخته، يك عارف دلسوخته- نه از اين عارفهاى لفظى- بخواهد اين را شرح كند و شرح كند از براى ديگران، بسيار ارزشمند است و محتاج به شرح است، چنانچه همه ادعيه ائمه- عليهم السلام.

الگوپذيرى از انبيا و ائمه (ع) در مبارزه با ظلم‌

شما- در مناجات حضرت- در دعاى عرفه حضرت سيد الشهدا ملاحظه مى‌كنيد كه چه مسائلى در آن هست و ما ازش غافل هستيم. ماه شعبان اين خصوصيت را دارد كه الآن عيد نوروز ما در آستانه ولادت حضرت سيد الشهدا است و دنبال او ولادت حضرت مهدى- عليه السلام- كه آن هم در ١٥ شعبان واقع شده است. بنا بر اين تقريباً بايد ما بگوييم كه يك حجتى است بر ما اين دو ولادت و اين واقع شدن اين روز شريف و اين روز نوروز در يك همچو آستانه‌اى كه اين دو بزرگوار كه هر دو- اقامه عدل- براى اقامه عدل هستند؛ سيد الشهدا- سلام اللَّه عليه- كه همه عمرش را و همه زندگى‌اش را براى رفع منكر و جلوگيرى از حكومت ظلم و جلوگيرى از مفاسدى كه حكومتها در دنيا ايجاد كردند، تمام عمرش را صرف اين كرد و تمام زندگى‌اش را صرف اين كرد كه اين حكومت، حكومت جور بسته بشود و از بين برود؛ معروف در كار باشد، منكرات از بين‌