صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣ - انتظار فرج و معناى صحيح آن

سخنرانى [در جمع مسئولان و كاركنان وزارت پست (برداشتهاى مختلف از انتظار فرج)]

زمان: صبح ١٤ فروردين ١٣٦٧/ ١٥ شعبان ١٤٠٨

مكان: تهران، حسينيه جماران‌

موضوع: برداشتهاى مختلف از انتظار فرج‌

مناسبت: ميلاد حضرت مهدى (عج)

حضار: خانواده‌هاى شهدا، اسرا و مبارزان مسلمان لبنان و فلسطين- غرضى، محمد (وزير پست و تلگراف و تلفن)- مسئولان و كارمندان وزارت پست و تلگراف و تلفن‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

انتظار فرج و معناى صحيح آن‌

اين عيد سعيد ان شاء اللَّه، بر همه مسلمين جهان، مستضعفان عالم و خصوصاً ملت ما، مبارك باد. آنچه كه امروز مى‌خواهم به عرضتان برسانم برداشتهايى كه از انتظار فرج شده است؛ بعضى‌اش را من عرض مى‌كنم. بعضيها انتظار فرج را به اين مى‌دانند كه در مسجد، در حسينيه، در منزل بنشينند و دعا كنند و فرج امام زمان- سلام اللَّه عليه- را از خدا بخواهند. اينها مردم صالحى هستند كه يك همچو اعتقادى دارند. بلكه بعضى از آنها را كه من سابقاً مى‌شناختم بسيار مرد صالحى بود، يك اسبى هم خريده بود، يك شمشيرى هم داشت و منتظر حضرت صاحب- سلام اللَّه عليه- بود. اينها به تكاليف شرعى خودشان هم عمل مى‌كردند و نهى از منكر هم مى‌كردند و امر به معروف هم مى‌كردند، لكن همين، ديگر غير از اين كارى ازشان نمى‌آمد و فكر اين مهم كه يك كارى بكنند، نبودند.

يك دسته ديگرى بودند كه انتظار فرج را مى‌گفتند اين است كه ما كار نداشته باشيم به اينكه در جهان چه مى‌گذرد، بر ملت‌ها چه مى‌گذرد، بر ملت ما چه مى‌گذرد؛ به اين چيزها ما كار نداشته باشيم، ما تكليف‌هاى خودمان را عمل مى‌كنيم، براى جلوگيرى از اين امور هم خود حضرت بيايند ان شاء اللَّه، درست مى‌كنند؛ ديگر ما تكليفى نداريم.

تكليف ما همين است كه دعا كنيم ايشان بيايند و كارى به كار آنچه در دنيا مى‌گذرد يا در