صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٨١ - پيام (منشور روحانيت) به روحانيون، مراجع، مدرسين، طلاب و ائمه جمعه و جماعات (منشور روحانيت)

ساخت. دسته‌اى ديگر از روحانى‌نماهايى كه قبل از انقلاب دين را از سياست جدا مى‌دانستند و سر به آستانه دربار مى‌ساييدند، يكمرتبه متدين شده و به روحانيون عزيز و شريفى كه براى اسلام آن همه زجر و آوارگى و زندان و تبعيد كشيدند تهمت وهابيت و بدتر از وهابيت زدند. ديروز مقدس‌نماهاى بيشعور مى‌گفتند دين از سياست جداست و مبارزه با شاه حرام است، امروز مى‌گويند مسئولين نظام كمونيست شده‌اند! تا ديروز مشروب فروشى و فساد و فحشا و فسق و حكومت ظالمان براى ظهور امام زمان- ارواحنا فداه- را مفيد و راهگشا مى‌دانستند، امروز از اينكه در گوشه‌اى خلاف شرعى كه هر گز خواست مسئولين نيست رخ مى‌دهد، فرياد «وا اسلاما» سر مى‌دهند! ديروز «حجتيه‌اى» ها [١] مبارزه را حرام كرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانى نيمه شعبان را به نفع شاه بشكنند، امروز انقلابى‌تر از انقلابيون شده‌اند! «ولايتى» هاى ديروز كه در سكوت و تحجر خود آبروى اسلام و مسلمين را ريخته‌اند، و در عمل پشت پيامبر و اهل بيت عصمت و طهارت را شكسته‌اند و عنوان ولايت برايشان جز تكسب و تعيش نبوده است، امروز خود را بانى و وارث ولايت نموده و حسرت ولايت دوران شاه را مى‌خورند! راستى اتهام امريكايى و روسى و التقاطى، اتهام حلال كردن حرامها و حرام كردن حلالها، اتهام كشتن زنان آبستن و حِليّت قمار و موسيقى از چه كسانى صادر مى‌شود؟ از آدمهاى لا مذهب يا از مقدس‌نماهاى متحجر و بيشعور؟! فرياد تحريم نبرد با دشمنان خدا و به سخره گرفتن فرهنگ شهادت و شهيدان و اظهار طعنها و كنايه‌ها نسبت به مشروعيت نظام كار كيست؟ كار عوام يا خواص؟ خواص از چه گروهى؟ از به ظاهر معممين يا غير آن؟ بگذريم كه حرف بسيار است. همه اينها نتيجه نفوذ بيگانگان در جايگاه و در فرهنگ حوزه‌هاست، و برخورد واقعى هم با اين خطرات بسيار مشكل و پيچيده است.

[١] اعضا و وابستگان انجمن حجتيه.