بسياري از متفكران اسلامي معتقدند كه حركت «وهابيت تندرو» با ويژگي‌هاي اعتقادي، اخلاقي و عملي از جهاتي نوعي بازگشت به دوران جاهليت عرب است؛ زيرا بسياري از خصائص آن دوران را با خود داشته و دارد.

دلائل و مدارك آنها را ذيلاً مي‌آوريم و داوري نهايي را به عهده خوانندگان مي‌گذاريم:

١. از بارزترين صفات عرب جاهلي خشونت و قساوت بي‌حساب بود، از كشتن انسان‌ها لذت مي‌بردند و ساليان دراز خونريزي در ميان آنها متوقف نمي‌شد.

در ذيل آيه ١٠٣ سوره آل عمران در تفاسير مختلف آمده است كه ميان دو قبيله «اوس» و «خزرج» جنگ‌هاي خونيني رخ داد كه ١٢٠ سال به طول انجاميد.

). جامع البيان، ج ٤، ص ٤٦؛ الدرالمنثور، ج ٢، ص ٦١؛ تفسير البغوي، ج ١، ص ٣٣٣؛ فتح القدير، ج ١، ص ٣٦٩ و روح المعاني، ج ٤، ص ١٩. (

همچنين ابن اثير در تاريخ خود بيش از شصت جنگ مهمّ زمان جاهليت را نام مي‌برد كه در آنها هزاران تن كشته شدند. البته تعداد). كامل ابن اثير، ج ١، ص ٤٤٨-٣٢١، طبع بيروت، دار احياء التراث العربي، ١٤٠٨ ق. (

جنگ‌هاي كوچك و بزرگ تا ١٧٠٠ جنگ نيز ثبت شده است.

). العرب قبل الاسلام، ص ١٢٨. (

همچنين نقل شده است كه روزي پيامبرصلي الله وعليه وآله از بهشت و نعمت‌هاي آن سخن گفت، در اين ميان عربي جاهلي از آن حضرت پرسيد: آيا در آنجا جنگ و خونريزي وجود دارد؟ هنگامي كه پاسخ منفي شنيد، گفت: «إذَنْ لاخَيْرَ فيها؛ بنابراين، فايده‌اي ندارد!!».

). پيام امام اميرالمؤمنين، ج ٢، ص ١١٢. (

آنها فرزندان خود را با دست خويش زنده زنده زير خاك مي‌كردند و به آن افتخار مي‌نمودند.

مفسران ذيل آيه ٨ و ٩ سوره تكوير «وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ * بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ» داستان‌هايي از زنده به گور كردن دختران توسط عرب جاهلي آورده‌اند.

)ر.ك: جامع البيان، ج ٣٠، ص ٩١؛ تفسير ابن ابي‌حاتم، ج ١٠، ص ٣٤٠٣؛ تفسير قرطبي، ج ١٩، ص ٢٣٣؛ تفسير ابن كثير، ج ٢، ص ١٨٦ و ج ٤، ص ٥١٠؛ تفسير آلوسي، ج ٣٠، ص ٥٤. (

قيس بن عاصم تميمي محضر رسول خداصلي الله وعليه وآله آمد و گفت: من در جاهليت هشت دخترم را زنده به گور كرده‌ام! رسول خدا فرمود: در برابر هر يك از آنان يك برده را آزاد كن. در تفسير ابن كثير (ج ٤، ص ٥١٠ ) (. جامع البيان طبري، ج ٣٠، ص ٩١؛ تفسير قرطبي، ج ١٩، ص ٢٣٣. )

آمده است كه قيس گفته است من دوازده يا سيزده دختر را زنده به گور كرده‌ام،...

عرب قبر را صهر (داماد) مي‌ناميد! زيرا دخترانشان را در آن زنده به گور مي‌كردند.

(. ر.ك: بحارالانوار، ج ٧٣، ص ٣٤٤. )

اسلام با شعار «وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» ومطرح كردن‌(. انبياء، آيه ١٠٧ . )

رحمانيت و رحيميت خداوند هر روز در نمازها، به مبارزه با اين خوي زشت پرداخت و بر آن غلبه كرد و رحمت و رأفت الهي محيط اسلام را فرا گرفت.

پيغمبر اسلام‌صلي الله وعليه وآله كه پيغمبر رحمت است، محبت در حق كودكان و افراد بي‌گناه و حتّي مراعات حيوانات و درختان را در جنگ‌ها سفارش مي‌فرمود.

اميرمؤمنان‌عليه‌السلام در نامه معروف خود به مالك اشتر (نامه ٥٣) به او فرمود: نسبت به همه مردم اعم از «مسلمان» و «غير مسلمان»، مدارا و محبت كن (فانّهم صِنفان: إمّا أخٌ لك في الدين، او نظيرٌ لك في الخلق).

ولي وهابيت سلفي تندرو امروز، فتوا به اباحه جان و مال و ناموس همه كساني كه هم فكر آنها نيستند مي‌دهد، و پيروان آنها هر روز خون بيگناهان، اعم از شيعه و سني زن و بچه و حتي كودك شيرخوار را مي‌ريزند، هر جا را بتوانند آتش مي‌زنند، حتي اعمال وحشتناكي كه در عصر جاهليت هم معمول نبود را انجام مي‌دهند. با رفتار آنان مصداق بارز «ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً» ظاهر شد، تا(. بقره، آيه ٧٤ . )

آنجا كه بيگانگان اين شعار را سر داده‌اند «اسلام يعني خشونت و آدم‌كشي».

همايش ضد پيروان مكتب اهل‌بيت كه اخيراً در عربستان برگزار شد و سخنان پاره‌اي از عالم‌نمايان وهابي در سخت‌گيري و تشدّد نسبت به آنها اعم از بزرگ و كوچك حتي شيرخواران و دستور به كشتار آنان حاكي از اوج قساوت قلب و زنده شدن خوي جاهلي در آنان است.

(. در اين همايش صالح الفوزان عضو هيأت عالي افتاي سعودي در سخناني خواستار آن شد تا هيأت حاكمه اين كشور، شيعيان مقيم مناطقي چون قطيف، مدينه منوره و نجران را به اسلام! دعوت كند و به اجبار آنها را به پذيرش انديشه سلفي وادارند. عبداللَّه بن جبرين نيز در سخنان خود در اين همايش خواستار دشمني با پيروان مكتب اهل‌بيت و تحقير و توهين آنان شد و گفت: نبايد به آنان اجازه داد تا در مساجد نماز بخوانند؛ بايد با آنان برخورد شديد داشت. وي همچنين گفت: بايد قربتاً الي اللَّه با فرزندان شيعه در دانشگاه‌ها سخت‌گيري كرد و در صورت لزوم كشتن آنها واجب است!

يكي ديگر از وهّابي‌ها به نام ناصر العمر، در سخنان خود خواستار برخورد با مردم عراق شد؛ وي در يادداشتي خواستار ممانعت از حجّ آنها و همچنين جلوگيري از انتشار كتاب، روزنامه و يا مجلاتي كه آنان در نگارش آن نقش دارند در عربستان شد. لازم به يادآوري است كه در همايش مذكور سلمان بن عبدالعزيز، امير منطقه رياض نيز حضور داشت. (شبكة المرصد العراقي MARSAD IRAQ.NET ؛ سايت شيعه نيوز، ٧ مهرماه shia-news.com ١٣٨٦). )

اين حركت غير انساني منحصر به شيعيان نبوده و نيست. راه انداختن حمام خون در طائف و مناطق ديگر در تاريخ گذشته آنها ثبت است و گواه ديگر اين مدعاست.

جميل صدقي زهاوي از علماي اهل سنت عراق درباره حمله وهابيان به شهر سني‌نشين طائف مي‌نويسد: «از زشت‌ترين كارهاي وهابيان در سال ١٢١٧ قمري قتل عام مردم طائف است كه بر صغير و كبير رحم نكردند، طفل شيرخوار را بر روي سينه مادرش سر بريدند، جمعي را كه مشغول فراگيري قرآن بودند كشتند، و حتّي گروهي را كه در مسجد مشغول نماز بودند، به قتل رساندند و كتابها كه در ميان آنها تعدادي قرآن و نسخه‌هايي از صحيح بخاري و مسلم و ديگر كتب حديث و فقه بود، در كوچه و بازار افكنده و آنها را پايمال كردند.

(. الفجر الصادق، ص ٢٢. )

زيني دحلان مفتي مكه نيز اين ماجرا را در كتاب خود آورده است.

(. الدرر السنيّة، ص ٤٥. )

غالب محمد اديب از تاريخ جبرتي نقل مي‌كند كه وهابيان سه روز به غارت طائف پرداختند و مرد و زن و كوچك و بزرگ را كشتند.

(. اخبار الحجاز و نجد في تاريخ الجبرتي، ص ٩٣. )

صلاح الدين مختار كه خود وهّابي است مي‌نويسد: در سال ١٢١٦ امير سعود با لشگر انبوهي از مردم نجد و عشاير جنوب و حجاز و ديگر نقاط، به قصد عراق حركت كرد؛ در ماه ذي‌قعده به كربلا رسيد و تمام برج و باروي شهر را خراب كرد و بيشتر مردم را كه در كوچه و بازار بودند، به قتل رساند و نزديك ظهر با اموال وغنايم فراوان از شهر خارج شد. آنگاه خمس اموال غارت شده را خود برداشت و بقيّه را به نسبت، هر پياده يك سهم و هر سواره دو سهم ميان لشگريان خود تقسيم كرد!.

(. تاريخ المملكة السعودية، ج ٣، ص ٧٣. )

شيخ عثمان نجدي از مورّخان وهّابي مي‌نويسد: «وهابيان به صورت غافلگيرانه وارد كربلا شدند و بسياري از اهالي آنجا را در كوچه و بازار كشتند. ضريع حسين‌عليه‌السلام را خراب كردند و آنچه داخل آن بود را غارت نمودند و در شهر نيز هر چه از اموال، اسلحه، لباس، طلا و فرش و قرآن نفيس يافتند را ربودند، نزديك ظهر از شهر خارج شدند، در حالي كه قريب به دو هزار تن از اهالي كربلا را كشته بودند».

(. عنوان المجد في تاريخ نجد، ج ١، ص ١٢١، حوادث سال ١٢١٦. )

آري اين يك خوي بسيار زشت جاهلي بود كه آن را تجديد كردند.

***

٢. عرب جاهلي از شنيدن حرف حق ابا داشت لذا به هم سفارش مي‌كردند كه به هنگام تلاوت آيات قرآن از سوي پيغمبر اكرم‌صلي الله وعليه وآله فرياد سر دهند، تا كسي سخن آن حضرت را نشنود.

(. قرآن مي‌فرمايد: «وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ». (فصلت، آيه ٢٦) )

وهابيان سلفي تندرو نيز امروز صدها هزار كتاب بر ضد مخالفان خود كه مملو از دروغ و تهمت است منتشر مي‌سازند و به زور به آنها مي‌دهند، اما اجازه نمي‌دهند حتي يك جلد كتاب روشنگر در پاسخ آنها منتشر شود.

كسي حق ندارد در سرزمين حجاز كتابي در پاسخ به شبهات وهابيت كه مستدل، منطقي و محترمانه نوشته شده باشد منتشر كند و اگر از كشور ديگر نيز كسي كتابي در همين زمينه به آنجا ببرد، دستگير و زنداني مي‌شود. در حقيقت آنها با تمام امكانات به تبليغ آيين خويش مي‌پردازند، ولي نه خود گوش شنوايي براي شنيدن پاسخ‌هاي منطقي دارند و نه اجازه مي‌دهند كسي اين پاسخ‌ها را بشنود!!

***

٣. مشركان عصر جاهليت بعد از نزول آيات قرآن آنچه را به نفعشان بود مي‌پذيرفتند و آنچه به زيانشان بود نفي مي‌كردند و از روش «نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ» استفاده مي‌كردند.

(. نساء، آيه ١٥٠ . )

سلفي‌هاي امروز نيز نسبت به آيات قرآن چنين مي‌كنند مثلاً براي نفي شفاعت پيامبر و ساير معصومين به آيه «قُلْ للَّهِ‌ِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعاً» متوسل‌(. زمر، آيه ٤٤ . )

مي‌شوند و آياتي همچون «مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ» را كه با (. بقره، آيه ٢٥٥ . )

صراحت از شفاعت اولياءاللَّه سخن مي‌گويد، به فراموشي مي‌سپارند.

***

٤. عرب جاهلي تازه مسلمانان را شكنجه مي‌دادند و مجبور به تغيير عقيده مي‌كردند.

(. داستان شكنجه‌هاي ياسر و سميّه كه به شهادت آنان انجاميد و شكنجه‌هاي بلال و ديگر مسلمانان توسط مشركان مغرور قريش را همگان شنيده‌اند. )

وهابيت تكفيري نيز به اجبار و تهديد به قتل، مسلمين را وادار به تغيير عقيده و پذيرش آيين خود مي‌كنند و اعمال غير وهّابي را صحيح نمي‌دانند و در گذشته نه چندان دور شاهد و ناظر بوديم كه در مسجد مدينه مرتباً مخالفان را شلاق مي‌زدند.

احمد زيني دحلان مفتي مكه مكرمه مي‌نويسد: «اگر كسي به مذهب وهابيت در مي‌آمد و قبلاً حج واجب انجام داده بود «محمد بن عبدالوهاب» به وي مي‌گفت: بايد دوباره حج انجام دهي، زيرا حج گذشته تو در حال «شرك» صورت گرفته است! و به كسي كه مي‌خواست وارد كيش وهابيت بشود، مي‌گفت: پس از شهادتين بايد گواهي دهي كه در گذشته كافر بوده‌اي و پدر و مادرت نيز در حال كفر از دنيا رفته‌اند! و همچنين بايد گواهي دهي كه علماي گذشته نيز كافر مرده‌اند! اگر گواهي نمي‌داد وي را مي‌كشتند و هر كس را كه از مذهب وهابيّت پيروي نمي‌كرد، مشرك دانسته و خون و مال او را مباح مي‌دانست. آري، او بر اين باور بود كه طيّ قرون گذشته تمامي مسلمانان كافر بوده‌اند!».

(. الدرر السنيّة، ج ١، ص ٤١؛ الفجر الصادق، تأليف جميل صدقي الزهاوي، ص ١٧ . )

اكنون نيز در كنار قبرستان بقيع سردابي توسط سلفي‌هاي تكفيري درست شده كه اگر كسي زيارت نامه‌اي با صداي كمي بلند در بقيع بخواند او را به آنجا مي‌برند و شكنجه مي‌دهند و مي‌گويند تا از كار خود اظهار پشيماني نكني رها نمي‌شوي!

***

٥. عرب جاهلي به ماه‌هاي حرام (ماه هايي كه جنگ در آن حرام بود) اهميت نمي‌داد و به ميل خود آن را تغيير مي‌داد.

(. ماه‌هاي حرام چهار ماه است، ماه‌هاي ذي قعده، ذي حجه، محرم و رجب كه در ميان عرب جنگ در اين چهار ماه حرام بود، ولي چون جنگ و غارت جزئي از زندگي عرب جاهلي شده بود، لذا تحمل سه ماه آتش بس براي آنان مشكل بود، به همين خاطر گاه بعضي از اين سه ماه را از ماه‌هاي حرام حذف مي‌كردند و ماه ديگري را به جاي آن مي‌گذاشتند. قرآن در همين باره مي‌فرمايد: «إِنَّمَا النَّسِي‌ءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَاماً وَيُحَرِّمُونَهُ عَاماً لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ» (توبه، آيه ٣٧). )

سلفي‌هاي تكفيري امروز بدتر از عرب جاهلي، كشتارهاي دسته‌جمعي بيگناهان را در عراق هيچ روز و در هيچ ماهي متوقف نمي‌كنند و حكومت طالبان در افغانستان نيز چنين بود.

***

٦. اعراب جاهلي سعي در تخريب مساجد داشتند چنانكه در تفسير آيه شريفه «وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَي فِي خَرَابِهَا» آمده است كه مشركان مكه بعد از مهاجرت مسلمين به مدينه‌(. بقره، آيه ١١٤ . )

محل عبادت و نماز آنها را ويران كردند.

(. در تفسير مجمع البيان ذيل آيه فوق آمده است: «وقد وردت الرواية بانّهم هدموا مساجد كان اصحاب النبي‌صلي الله وعليه وآله يصلّون فيها بمكّة لمّا هاجر النبي‌صلي الله وعليه وآله الي المدينة؛ در روايات آمده است، مشركان قريش مكان‌هايي را كه مسلمين در آنجا نماز مي‌خواندند، پس از هجرت پيامبر به مدينه، ويران ساختند». )

سلفي‌ها نيز اخيراً فتوا دادند مساجد پيروان اهل‌بيت‌عليهم‌السلام را تخريب كنند و مراقد ائمه اهل‌بيت‌عليهم‌السلام كه مركز عبادت الهي بود نيز به دست آنها تخريب شد؛ همانگونه كه طيّ چند سال گذشته مسجد علي‌عليه‌السلام و مسجد حضرت زهراعليهاالسلام را در مدينه (از مساجد سبعه) تخريب كردند.

***

٧. عرب جاهلي بر اثر جهل و ناداني، خود را عاقل‌ترين مردم و مسلمانان را به عنوان سفهاء و ابلهان معرفي مي‌كرد.

(. «وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا كَمَا ءَامَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا ءَامَنَ السُّفَهَاءُ» (بقره، آيه ١٣). )

عالم‌نمايان نادان وهابي تكفيري نيز، خود را از همه علماي اسلام اعم از سني و شيعه عالم‌تر و بزرگان علماي اسلام را به جهل و ناآگاهي نسبت مي‌دهند.

***

٨ . عرب جاهلي براي زنان كمترين ارزشي قائل نبود و هنگامي كه به او بشارت مي‌دادند خدا به تو دختري داده، صورتش از شدت غضب سياه مي‌شد و مدتي پنهان مي‌گرديد، سپس اگر مي‌توانست دختر را زنده بگور مي‌كرد.

(. قرآن كريم در اين رابطه مي‌فرمايد: «وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنثَي ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَهُوَ كَظِيمٌ * يَتَوَارَي‌ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَي‌ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ» (نحل، آيه ٥٩-٥٨). )

سلفي‌هاي متعصب نيز هيچ‌گونه حقي براي زنان قائل نيستند، نه مشاغل اجتماعي، نه حق رأي دادن؛ حتي حق رانندگي با رعايت كامل حجاب اسلامي را نيز به زنان نمي‌دهند.

حال خود قضاوت كنيد آيا وهابيت تندرو بازگشت به دوران جاهليت عرب نيست؟

***

ما اميدواريم آنان بيش از اين به خود و جهان اسلام ستم نكنند و به مقتضاي «فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ» با علماي ‌(. زمر، آيه ١٨-١٧ . )

اسلام اعم از شيعه و اهل سنت بنشينند و سخنان روشنگرانه آنها را بشنوند و به اشتباهات خطرناك خود پي ببرند و راه تفاهم جهان اسلام را به روي خود بگشايند و اتهامات دشمنان را دائر بر خشونت اسلامي در پرتو معارف نوراني واحكام حيات‌بخش و مملو از رحمت و رأفت اسلامي را بزدايند.

«وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ».

(. قصص، آيه ٥١ . )