مطرح شد که خبر روز شد و روزنامهها نوشتند و آن این بود که مردی مصری که دانشمند کامپیوتر بود، روی چهارده سورهای که با این حروف آغاز شده محاسبه دقیقی کرد و به این نتیجه رسید که در هریک از این سورهها این حروف نسبت به حروفی که در تمام آن به کار رفته است نقش بیشتری دارند. مثلًا الف، لام، میم در سوره بقره نسبت به همه حروف دیگر در بافت آن نقش بیشتری دارند و این نسبت به قدری دقیق است که مغز بشری نمیتواند حساب کند چون گاهی کسرها به جایی میرسند که جز با کامپیوتر نمیتوان به حساب درآورد.

در خاتمه این بحث، احتمال دیگری را هم مطرح کنم و آن این است:

بحثی از قدیم تا به حال مطرح است که در نظام هستی، اول چه بوده است؟

یعنی مقدّم چیست و مؤخّر کدام است؟ که به طور کلی در جواب این سؤال دو نظر ابراز گردیده؛ برخی میگویند اول کلمه و سخن بوده و مقصودشان این است که اول اندیشه و فهم و درک بوده است، زیرا کلمه و سخن نمایانگر اندیشه هستند، و سپس ماده پیدا شده. و نظر دوم عقیده کسانی است که به تقدم ماده قائلند یعنی میگویند اول ماده و طبیعت پدید آمده است و پس از تکامل ماده تدریجاً فهم و شعور و درک پیدا شده و سپس کلمه و سخن.

از این دو نظریه، گویا قرآن اوّلی را پذیرفته زیرا وقتی میخواهد داستان خلقت را بیان کند میفرماید: انَّما امْرُهُ اذا ارادَ شَیئاً انْ یقولَ لَهُ کنْ فَیکونُ [١] فرمان او چنین است که وقتی اراده کند چیزی را، همینکه بگوید باش، او میباشد. یعنی اول قول است و سپس سایر مخلوقات.

[١]. یس/ ٨٢.