درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٢٣ -           تداوم رسالت انبياء

پس كتاب نبود بلكه حجة لازمة بود . دليل غير قابل انكار هيچ كس نمى توانست رسالت عيسى ( ع ) را تكذيب كند . بدليل وجود اين رنج و اين راه , بدليل وجود احكام تورات بدليل رهنمودهاى عيسى ( ع ) . عيسى ( ع ) احكام تورات را معتبر و قابل پيروى شمرده بود اما بشكل تعديل شده . به ايندليل پيروان او نمى توانستند از او تخطى كنند و ملزم به پذيرش دستورات او بودند , آن معارفى كه دست بدست در لابلاى اين رنجها و دردها , به نسل يا نسلهاى بعدى رسيده بود , آنها را به حركت و تلاش واميداشت . اينهم حجة لازمة .

د - يا راهى روشن و آشكار . راه روشن عبارتست از احكامى كه در خود كتاب اگر نيست اما در دست مردم است .

در قسمتى از حديث منقول از امام حسن عسگرى ( ع ) كه در آن شرايط فقهاء را بيان مى كنند , يك نفر از امام سئوال مى كند كه چرا علماى يهود و نصارى - احبار و رهبان , در قرآن مذمت شده اند در حاليكه علماى اسلام مورد مدح هستند ؟ فرق بين علماى يهود و نصارى با علماى اسلام چيست ؟

امام پاسخ مفصلى مى دهند كه خلاصه اش اينست كه علماى ما هم بطور مطلق مورد ستايش نيستند آنها هم در صورتى مورد ستايش هستند كه داراى اين خصوصيات باشند .

اما اگر آنها هم داراى همان كجيها و كجرويها و بدبختيها و روسياهى هاى علماى يهود و نصارى باشند مورد مذمت هستند . آنها ( علماء يهود و نصارى ) تابع قدرتها بودند و . . . و اگر چه حقايق براى آنها ( مردم گذشته ) واژگونه جلوه داده شده بود , اين علماء , براى مردم , دين را بدرستى نقل