درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١١١ -           وظايف و مسئوليتهاى پيامبران
ندارد ولى آنگاه كه شناخت و مختار بود مسئول است .
انسان در جامعه جاهلى همه يا بخشى از اين چهار خصوصيت را فراموش مى كند انبياء مى آيند و اين بخش ( يا بخشهاى ) فراموش شده را به او ياد آورى مى كنند [٢] .
ج ويحتجوا عليهم بالتبليغ - با رسانيدن پيام حجت را بر آنان تمام كنند .
اگر پيغمبر , خود را موظف به تبليغ نداند , وحى الهى احتكار مى شود و پيغمبر دو محور اصلى نبوت را ( كه در درس قبل توضيح داده شده ) انجام نداده است .
و اذا خذالله ميثاق الذين اوتوا الكتاب لتبيننه للناس و لاتكتمونه [٣] و بياد آرهنگاميكه خداوند گرفت پيمان كسانى را كه كتاب به آنها داده شده بود ( پيامبران و اولياء و بندگان برگزيده و برجسته خدا ) كه بايد به مردم و براى مردم آن را تبيين كنند و آن را كتمان نكنند .
[٢]- اينجاست كه انسان مى فهمد چگونه افراد بى فرهنگ با دست خالى بر عليه نظام موجود مى شورند و پيروز مى شوند و مستحكمترين نظام سياسى آن روز را بهم ميريزند . باين خاطر كه احساس مى كردند در مقابل كل جريانات عالم مى توانند مقاومت كنند و بايستند . نعمتى را كه فراموش كرده بودند ( خود بودنشان ) بيادشان آوردند ( انبياء ) با ( ياد آوردن خدا ) و آنوقت خدا هم آنها را ياد كرد و اثر نسيان خدا كه نسيان خود بود از بين رفت و پيروز شد .
[٣]- سوره آل عمران - ١٨٧ .