درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٠٩ -           وظايف و مسئوليتهاى پيامبران

را نهاد يعنى ترازو را قرار داد ترازو مال گياه و خورشيد و درخت كه نيست بلكه براى انسان است , يعنى ميزان و وزن و تشخيص نيك و بد كه ممكن است انسان انجام دهد , اينها را قرار داد تا :

الا تطغوا فى الميزان ( ٨ ) - در ميزان طغيان و تجاوز نورزيد . يعنى از آن قاعده و روال و قانون تخطى نكنيد . قوانين تكوينى و تشريعى . اين همسانى اين دو نوع را معين مى كنند و لذا بدنباله آن مى فرمايد و اقيمو الوزن بالقسط ( ٩ ) وزن را بپا داريد , اندازه را اقامه كنيد و از روى قسط و عدل يعنى هر آنچه بصورت مقررات و قوانين و احكام براى انسان از سوى دين معين مى شود دقيقا منطبق است با قواعد و قوانين طبيعى حاكم بر جهان و انسان .

انسان موظف است رابطه خود ( رابطه عمل خود ) را با فطرت ( قوانين طبيعى ) حفظ كند و لذا وقتى انسان يا جامعه بر خلاف مقررات الهى حركت كند , بر خلاف فطرت انسان و فطرت جهان , حركت كرده و ساخته شده است . پيامبران مى آيند تا اين ميثاق فطرت ( پيمان انسان با خدا كه از درون انسان ميجوشد و به معناى همسان كردن عملكرد و حركت انسان است با ساخت جهان ) را انسان عمل كند و آن را ادا كند .

ب - و يذكروهم منسى نعمته نعمتهاى فراموش شده را بياد بياوريد .

انسان خيلى از نعمتها را فراموش مى كند . از جمله نعمتهائى كه انسان فراموش مى كند و از همه مهمتر است نعمت خود انسان و آن

من انسانى او است و اين پايه و محور همه نعمتهاى خداست