درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٢١

خودشان به ما دستور دادند , خود ائمه گفته اند كه ما خالف كتاب الله فتر هوا على الجدار هر روايتى كه با قرآن مخالف و منافات دارد بزنيدش به ديوار , يعنى اصلا قبولش نكنيد فذروه بيندازيدش يعنى اعتنا به آن نكنيد اگر ثابت شد كه منافات دارد به دنبال سندش ديگر نمى رويم سند هم داشته باشد , سند بسيار موثقى هم باشد وقتيكه مخالف با قرآن است هر كه گفته مى اندازيم دور , بحث در اينست كه آيا اين جمله اميرالمؤمنين چه مى خواهيد بگويد و مى شود اين جمله را از غير قابل قبول بودن بيرون آورد , و بنده حالا در آن مقام نيستم كه آن را شرح كنم اما حال فرض كنيد اگر على بن ابيطالب اشاره اش به زن آن زمان باشد باز هم شما شك داريد به اين , آيا زنى كه در زمان على تازه از زير بار جاهليت قبل از پيغمبر كمرش راست شده و بيرون آمده , واقعا تربيتش , فرهنگش , انديشه اش , رسايى انديشه اش قوت انديشه اش , بقدر مردها بود ؟ مطمئنا نبود . ممكن است شما در بين چهره هاى ارزنده زمان على بن ابيطالب چهره سه تا چهار تا زن را كه بنام شخصا مى بينيد در مقابل آن تعداد زياد مردان مومن , اين اهانت به زن نيست كه زن را مظلوم قرار داده اند و نگذاشتند كه از لحاظ سطح معرفت آن پرواز لازم را بكند . شما به زمان خودمان نگاه كنيد قبل از اين انقلاب وضع زنها چه بود ؟ شما همه دخترهاى خانه بوديد وضع مادرانتان چگونه بود ؟ وضع خودتان تا پنج , شش سال پيش چطور بود ؟ البته همه تان را نمى گويم بعضى از شماها . آن چه فرهنگى است ؟ آن چه عقل كاملى است كه در زندگى پا بند پوچ ترين و بى معنى ترين مسائل زندگى است ؟ تجملات ! مثلا فرض كنيد يك چيزى را به گوشش يا به دستش يا به سينه اش تما بايد آويزان