درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٤٦ -           مومنين از همه بارشان سنگين تر بوده است
مومنين واقعى , آنها كه روح ايمان را درك كرده اند , هرگز با قدرت هاى ستمگر لحظه اى نمى سازند و نمى توانند بسازند . آنها را مى كوبند و اگر نتوانند , حداقل بدانان كمك و اعانت نمى كنند . [١] بنابراين مومنان در حكومتهاى ظالمانه همواره با سختى روبرويند و آسايش ندارند . اين را در روايات اسلامى نيز مى توان ديد . اين سنگين بارى , بار عائله و زندگى .
ب - بار تحميلات قدرتهاى ستمگر . مومن كه با قدرتهاى ستمگر مى جنگد , علاوه بر تامين زندگى خويش , مجبور است بار تجملات و تحميلات آن قدرتمندان را هم بر دوش گيرد , همه ميدانيم رژيم گذشته مخارج سنگين و هزينه هاى گزافى داشت , و اين مخارج و هزينه ها بر دوش كسانى بود كه با آن دستگاه نمى ساختند و آنانكه با او ميساختند نه فقط بار تحميلات بر گردنشان نبود كه حتى خود نيز بهره ميبردند .
ج - بار تحميل سياسى قدرتها را در جامعه بر دوش گرفتن . و اين سختر است . در يك جامعه وقتى يك جمع مومن با قدرت ظلم
[١]- اخوان شعرى دارد با نام گرگها و سگها كه دقيقا در آن حالت مومن عصيانگر را با همه سختيها و دشواريها و در مقابل راحت طلبان آماده خور را كه البته تن به ذلت هم مى دهند , و مبارزه مومنان با ستمگران و سازشكارى منافقان و كافران مسالمت جوى را - در آن شعر ترسيم مى كند , گرگ حيوانيست فرارى از صاحبخانه و براى لقمه نانى خود را به بلا مى اندازد اما سگ همواره قلاده بر گردن , در خانه ارباب , ته مانده غذا را مى خورد و . . .