درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٠٧ -           وظايف و مسئوليتهاى پيامبران

بيان كردن , هم با احتجاج و استدلال كردن و حجت را بر حريف و خصم تمام كردن , هم با تعليم و آموختن و هم با تزكيه و با برخوردهاى حساب شده او را پاك كردن و از آلودگيها بيرون آوردن و . . . مى شود , همه اينها در طلب ادا انجام مى گيرد .

در قرآن مجيد مى خوانيم : ادع الى سبيل ربك بالحكمه والموعظه الحسنه و جادلهم بالتى هى احسن . . ( ٤ )

يعنى با ذهنهاى ساده مردم و آن كسى كه سنگر استدلال مخالف دارد اول بالحكمة يعنى با استدلال با آنها روبرو شو .

اول پايه هاى استدلالى بايد محكم و متين و استوار بشود و بعد الموعظه الحسنه مسئله موعظه هست كه نتيجه موعظه , تزكيه است . پاك شدن ذهن و روح .

و سرانجام و جادلهم بالتى هى احسن يعنى راه استدلالهاى غلط را بر آنها بستن و مجادله كردن و آنها را قانع كردن .

پيغمبر در رابطه خود با انسانها مجبور است موانع فكرى و ذهنى و موانع فهم را بر دارد . رژيمهاى حكومتى وافرادى كه اين موانع را ايجاد مى كنند مورد دشمنى پيامبران هستند و پيامبران با آنان مبارزه مى كنند و جهاد اسلامى هم در رديف همين طلب ادا قرار مى گيرد .

پس طلب كردن شامل حكمت , استدلال كه اولين قدم است تا جهاد كه بر داشتن موانع است , ميشود .

ميثاق فطرت و سرشت طبيعى انسان ( عبوديت خدا و نپرسيدن غير خدا ) با ساخت طبيعى عالم منطبق است . بنابراين