درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٢٢

كند خوب اين چيز بى منطقى نيست ؟ و اين در ميان زنان بيشتر از مردان بود , نه اينكه در ميان مردان نبود . انقلاب آمد و شما را به ميدان آورد حرف اينست كه جنس زن از لحاظ طبيعت تا از لحاظ خصلت ذاتى هيچگونه كمبود و كسرى ندارد اما اگر چنانچه اين جنس را در زندان , در زنجير گذاشتند و مانع از رشدش شدند چى ؟ رشد نكرد چى ؟ فرض كنيم كه دو نفر رفيق يكى را ده سال بگذارند در يك سلولى و نگذارند از سلول بيرون بيايد , ده سال توى يك تبعيدگاه نگهش دارند نگذارند هيچگونه استفاده اى بكند و آن يكى ديگر همان ده سال را برود درس بخواند , مطالعه كند , مسافرت كند , دنيا را ببيند , رجال را ببينيد , انديشمندان را ببينيد , خوب اينها مثل هم هستند ؟ نه دومى كاملتر از آن يكى است اما آيا تقصير آن برادرى است كه در زندان يا در سلول يا تبعيدگاه مانده و نتوانسته او تقصيرى دارد ؟ نه تقصيرى ندارد اما اين يك واقعيت است . على شايد نظر به واقعيت زمان خودش دارد كه مى گويد : هن ناقصات العقول و ناقصات الايمان و ناقصات الحضوض يعنى كم بهره . كم بهره يعنى چه ؟ اين مال دوران اسارت و انحطاط زن است كه زن كم بهره است , بهره اى از زندگى نمى برد , اسير است , زير فشار است , محكوم به اين است كه آنچه مى خواهد نتواند انجام دهد , محكوم به اين است كه آنچه مى خواهد بفهمد نتواند بفهمد اگر به اين معنا مى گيريد , برداشتهايش برداشتهاى كاملا درستى نيست پس در ترجمه هم اثر گذاشته يعنى شما وقتى نگاه كنيد از ترجمه اى كه ايشان كرده بود يك كتاب زيباى شيواى مترقى آنچنانى را نمى شنويد , استشمام نمى كنيد ترجمه ديگر يست مال داريوش شاهين اتفاقا خوب است اما دو عيب