درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٢٠ -           تداوم رسالت انبياء

آمد .

در طول زمان , در هر امتى اين ٤ چيز بوده است :

الف - يا پيامبرى بوده است ( مانند موسى , عيسى , ابراهيم و . . . كه بنابر حديثى ١٢٤٠٠٠ پيامبر بوده است ) .

ب - يا اگر خود پيامبر نبوده , كتاب پيامبر بوده است . ( هم چنانكه در دنباله همين خطبه اول دارد كه : و خلف فيكم ما خلقت الانبياء فى اممها اين پيامبر هم در ميان شما همان چيزى را گذارد كه ساير پيامبران در ميان امتهاى خود - يعنى كتاب را ) كتاب , يعنى مجموعه تدوين شده معارف و احكام و همه پيغمبران آنرا داشته اند . منتهى كتاب برخى از آنان , كتابى است كه براى نخستين بار بر خود او نازل شده ( و از اين نمونه چند پيغمبر بيش نداريم ) و برخى ديگر , كتاب باقيمانده از پيامبر قبلى , كه اى بسا اين كتاب بد فهميده مى شده يا عين كتاب از بين رفته بوده است , يا چيزى بر آن افزوده و يا از آن كاسته شده است و اين پيغمبر مى آيد و همين كتاب را تصحيح شده و مدون و درست و بى نقص و بى اضافى , ارائه مى دهد و يا تاويل و تفسير درست مى كند . ( مثلا عده اى بعد از موسى تورات را بد مى فهميدند . آلوده با انديشه هاى شرك آلود , پيامبرانى نظير سليمان , داود و يوشع و . . . مى آمدند و آنرا با مفاهيم صحيح بر مردم بيان مى كردند . ) اين عمل در زمان خود ما نيز مشهود است , فهم معارف قرآنى در زمان ما ( با توجه به محفوظ ماندن عين قرآن و مفاهيم و حقايق آن ) با زمانهاى قبل بسيار فرق دارد . در گذشته اين معارف را بسيار بد مى فهميدند . چرا كه معارف حاكم بر اذهان . معارف غلطى بود . معارف تعريف شده و مانع درست