خدا را چگونه بشناسيم - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩
٤١- در كتاب گاتها از مهمترين قسمت اوستا، كتاب مقدس زرتشت، كه جامع مناجاتها و كلمات خود زرتشت است چنين مى خوانيم:
«در آغاز آفرينش، در عالم معنى دو روان مانند دوقلو ظاهر شوند. يكى از اين روانها پاكى انديشه و گفتار و كردار بود و ديگرى ناپاكى انديشه و گفتار و كردار بود.
دانايان از اين دو روان آن را كه پاك بود برگزيدند و نادانان آن را كه ناپاك بود برگزيدند. همين كه اين دو روان با هم ملاقات كردند زندگى و مرگ را آفريدند» (يسناى ٣٠. آيه ٥٠١).
٤٢- علامه حلّى در شرح تجريد مى گويد: «والمجوس ذهبوا الى ان الخير منالله تعالى و الشرّ من الشّيطان لان اللّه خير محض و فاعل الشر شرير؛ مجوس اعتقاد دارند بر اين كه خالق خير خداى متعال است و خداى شر شيطان، چون خدا خير محض است و خلق شر با وضع وجودى او متناسب نيست».
٤٣- نفوذ خير و شر نسبت به موجودات و وضعيت زمان و مكان متغير است. بعضى چيزها ممكن است در نظر ما خوب يا زيبا باشند در حالى در همان موقع براى شخص ديگرى چيزى زشت و بد به نظر آيد.
همچنين يك موضوع حتى براى ما نيز هميشه در يك وضعيت نمى ماند.
با تغيير روحيات يا هزاران مسئله ديگر، چيزى را كه زمانى دوست مى داشتيم يا از آن متنفر بوديم، اكنون حكم ديگرى كرده و آن را به صورت ديگرى احساس مى كنيم. پس چيزى مى تواند يك موقع براى ما زشت و شر باشد و در زمان ديگرى خوب و خير.
٤٤- در روايتى مفصل، احتجاج امام صادق عليه السلام با زنديقى از بنىاميه نقل شده است. زنديق از كيفيّت صدور شرورى چون حيوانات و حشرات را از يك حكيم متعال مورد شبهه قرار مى دهد. امام عليه السلام در ضمن تشريح منافع اساسى اين موجودات كه اغلب بر توده مردم مجهول است مى فرمايد: «و اعلم انا لو وقفنا على كل شيئى خلقه الله لم خلقه و لاشيئى انشأه كلنا قد ساويناه فى علمه و علمنا كل ما يعلم و استغيناعنه و كنا و هو فى العلم سواء؛ بدان اگر ما علت و غايت هر چيزى را كه خداوند خلق فرموده