گاهى مؤلف از كتب خاصى همچون «المولد و المبعث» تأليف احمد بن اعثم كوفى متوفا در سال ٣١٤ و تفسير ابومسلم بن مهرايزد اصفهانى معتزلى متوفا در سال ٣٢٢ نقل قول مى كند. (٣٣)

همچنين او از كتاب مسائل الخلاف شيخ مفيد نقل قول كرده؛ در حالى كه اين كتاب اينك در دسترس نيست. بعد از وى نيز تنها محقق حلى در برخى رسائل خود از آن كتاب نقل كرده است. (٣٤)

بى ترديد اين كتاب در توجه بيشتربه فقه قرآنى در عرصه اجتهاد مؤثر بوده و راوندى نيز به همين منظور آن را تأليف كرده است. او در مقدمه كتاب از اين گلايه دارد كه غالب فقهاى شيعه براين باورند كه در فقه با وجود اجماع و سنت ، نيازى به استدلال به قرآن نيست. بعد از راوندى، فقهايى مانند فاضل مقداد صاحب كنزالعرفان ، محقق اردبيلى صاحب زبدة البيان و فاضل جواد كاظمى صاحب مسالك الأفهام راه او را ادامه دادند.

آراى خاص

راوندى چنان كه از فصول مختلف اين مقاله آشكار مى شود، به شدت تحت تأثير شيخ طوسى است؛ تا جايى كه برخى او را از مقلدين شيخ برشمرده اند (٣٥). اما با اين وجود، در اين كتاب آراى‌خاصى است كه به بعضى از آنها اشاره مى‌شود:

١. كراهت سفر قبل از نماز در روز جمعه؛ در حالى كه در مفتاح الكرامه

(٣٣) فقه القرآن، ص١٤٩ و ٤١٧ و ج٢، ص ١١٩.
(٣٤) همان، ج١، ص ١٤٢؛ محقق حلى، نجم الدين جعفر بن الحسن، الرسائل التسع، تحقيق و تصحيح: رضا استادى، كتابخانه آيت اللّه‌ مرعشى نجفى، قم، چاپ اول، ١٤١٣ق، ص ٢١٦.
(٣٥) كشف الرموز، ج١، ص ٤٠.