فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی
(١)
شهيد اول و سازماندهى نهاد مرجعيت آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى
٣ ص
(٢)
ازدواج مرد مسلمان با زن اهل كتاب (2) آیت الله سيد موسى شبيرى زنجانى
١٠ ص
(٣)
لقطه و مجهول المالك (3) آیت الله سيدكاظم حائرى
٤١ ص
(٤)
شركت «اَعمال» در فقه اسلامى آیت الله جعفر سبحانى
٦٧ ص
(٥)
عيوب موجب فسخ نكاح آیت الله رضا استادى
٩٤ ص
(٦)
اهليت حقوقى ، شناسايى سن بلوغ و تأثير آن در تكليف (1) شیخ حسن جواهرى
١٢٩ ص
(٧)
نماز خوف در قرآن روح اللّه ملكيان
١٦٢ ص
(٨)
نقد رباى توليدى رضا محمدى كرجى
١٨١ ص
(٩)
وقوف در عرفات با عامه حسن كاشانى
٢٠٦ ص
(١٠)
نكتهها(20) رضا مختارى
٢٧٠ ص
(١١)
تأملى در دائرة المعارف فقه على بن ابى طالب(ع) خالد غفورى
٢٧٦ ص
(١٢)
همراه با دايرة المعارف فقه اسلامى - اثر
٣١٥ ص
(١٣)
همراه دانشنامه آثار فقهى شيعه - فقه القرآن راوندى خليل گريوانى
٣٢٥ ص
(١٤)
نگاهى كوتاه به موسوعه «فقه الصادق» سيد محمد مهدى رفيع پور
٣٤٣ ص
(١٥)
گزارشی از همایش «كرسى نظريهپردازى اجتهاد متوسط » سيد فريد حاجى سيد جوادى
٣٥٥ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٣٠ - همراه دانشنامه آثار فقهى شيعه - فقه القرآن راوندى خليل گريوانى

كسى ، اقدام به تأليف اثرى در زمينه فقه قرآنى، بر اساس ترتيب ابواب فقهى كرده است و پس از او نيز از اين شيوه ميان فقيهانى از شيعه كه اقدام به تأليف در زمينه فقه قرآنى كرده‌اند، پيروى شده است. (١٦)

ابواب فقهى

كتاب‌هاى مربوط به تفسير آيات الاحكام در نظم و ترتيب مباحث از دو شيوه متفاوت پيروى مى‌كنند. آثار شيعه براساس ترتيب ابواب فقهى و آثار اهل سنت ـ چنان كه گذشت ـ براساس ترتيب آيات قرآن نظم يافته اند. فقه القرآن كه پيشگام گروه اول است، داراى ٢٢ كتاب فقهى از طهارت تا ديات است كه مؤلف در تعداد ، ترتيب و عناوين اين كتاب‌ها دقيقاً از نهايه شيخ طوسى تبعيت كرده است ؛ هر چند گاهى در تنظيم ابواب و فصول ذيل هركتاب شيوه اى نوين برگزيده (١٧)، يا از برخى آثار ديگر فقهى همچون مبسوط شيخ پيروى كرده است. (١٨)


(١٦) افندى در رياض از او به عنوان اولين كسى كه شرح نهج البلاغه و تفسير آيات الأحكام نوشته، ياد كرده(ر.ك: رياض العلماء، ج٢، ص ٤٢١).
(١٧) مثلاً در حالى كه در نهاية مبحث احكام مياه در باب دوم از ابواب طهارت ذكر شده، در فقه القرآن تقريباً در پايان كتاب طهارت آمده و يا در حالى كه شيخ در نهايه مبحث مربوط به احكام ميت غير از نماز را در كتاب طهارت ذكر كرده، مؤلف اين بحث را به مناسبت نماز ميت در كتاب صلات آورده است (فقه القرآن، ج١، ص٥٨ و ١٦٢؛ طوسى، ابو جعفر محمد بن الحسن، النهاية في مجرد الفقه و الفتاوى، دارالكتب العربيه، بيروت، چاپ دوم، ١٤٠٠ق، ص١٤٣).
(١٨) به عنوان نمونه، مؤلف مباحث مربوط به خمس را تحت عنوان باب و در بين مباحث مربوط به زكات مال و زكات فطره قرار داده؛ در حالى كه بحث خمس در غالب كتب فقهى خود عنوان يك كتاب فقهى است و معمولاً پس از كتاب زكات مطرح مى‌شود. به نظر مى‌رسد مؤلف محترم در قرار دادن عنوان باب براى مبحث خمس از كتاب نهايه شيخ و در قرار دادن اين بحث بين بحث زكات اموال و زكات فطره از مبسوط شيخ طوسى پيروى كرده باشد. شيخ در نهايه عنوان بحث را باب و بعد از اتمام بحث زكات فطره قرارداده و در مبسوط عنوان بحث را نه باب و نه كتاب بلكه فصل و بين بحث زكات مال و زكات فطره قرارداده است. (فقه القرآن، ج١، ص٢٤٢؛ النهايه، ص١٩٦؛ طوسى، ابو جعفر محمد بن الحسن، المبسوط فى فقه الاماميه، تحقيق و تصحيح سيد محمد تقى كشفى؛ المكتبة المرتضوية لإحياء الآثار الجعفريه، چاپ سوم، تهران، ١٣٨٧ق، ج١، ص٢٣٦). همچنين در عين حال كه مؤلف در ترتيب و عناوين كلى از نهايه شيخ پيروى كرده، اما در مورد فصل بندى و تفكيك مسائل هر باب با عناوين فصل از مبسوط شيخ پيروى كرده چرا كه چنانكه در مبسوط شيخ خبرى از عناوين باب نيست و مباحث بعد از عنوان كتاب با عنوان فصل از هم جدا مى‌شود در مقابل در نهايه شيخ خبرى از عنوان فصل نيست، بلكه بعد از عنوان كتاب مباحث با عنوان باب از هم تفكيك مى‌شوند، ولى در فقه القرآن علاوه بر عنوان كتاب ، دو عنوان باب و فصل هم به كار رفته است كه ظاهراً عناوين كتاب و باب از نهايه و عنوان فصل از مبسوط گرفته شده است.