فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٤١ - اهليت حقوقى ، شناسايى سن بلوغ و تأثير آن در تكليف (١) شیخ حسن جواهرى
أوصى على حدّ معروف و حقّ فهو جائز؛
زمانى كه پسر به سن ده سالگى برسد مىتواند از مالش برده آزاد كند، صدقه بدهد، يا در حد متعارف براى كسى وصيت كند و اين امر براى او جايز است. (١٥)
٣. معتبره جميل بن دراج از امام صادق يا امام باقر عليهما السلام:
يجوز طلاق الغلام إذا كان قد عقل و صدقته و وصيته و إن لم يحتلم؛
پسربچه در صورتى كه عاقل باشد طلاق و صدقه دادن و وصيت او هر چند به سن بلوغ نرسيده (محتلم نشده) باشد، جايز است. (١٦)
٤.معتبره عبيدالله حلبى و محمد بن مسلم از امام صادق(ع) كه راوى مىگويد از امام صادق(ع) در مورد صدقه دادن پسربچه قبل از رسيدن به سن بلوغ سؤال شد. ايشان در جواب فرمودند:
نعم إذا وضعها في موضع الصدقة؛
زمانى كه صدقه را در جايش خرج كند، صحيح است. (١٧)
٥. معتبره محمد بن مسلم از امام صادق(ع):
ان الغلام اذا حضره الموت فأوصى و لم يدرك، جازت وصيته لذوي الأرحام و لمتجز للغرباء؛
اگر در حالى كه پسر بچه به سن بلوغ نرسيده، در آستانه مرگ قرار گرفت و وصيتى انجام داد، وصيتش در حق خويشاوندان جايز است، ولى براى غريبهها جايز نيست. (١٨)
٦. معتبره ابى بصير مرادى از امام صادق(ع):
(١٥) همان ، باب ٤٤ از ابواب وصايا ، ح ٤.
(١٦) همان، باب ١٥ از ابواب وقف ، ح ٢
(١٧) همان، باب ١٥ از ابواب الوقف ، ح ٣ .
(١٨) همان، باب ٤٤ از ابواب وصايا ، ح ١.