ولايت تشريعى و تكوينى در قرآن مجيد - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٣٤
براى خود سيرى در تكامل باطنى دارد كه ربطى به زندگى فردى و اجتماعى او ندارد، و اين سير از حدود جسم و ماده بيرون است و هر فردى در اين سير معنوى خود، به فراخور حال خويش مقاماتى را به دست مىآورد كه چه بسا آنها را در اين جهان و يا پس از مرگ مشاهد مىنمايد.
همانطورى كه روح روى تن اثر مستقيم دارد، مثلا در موقع ترس چهره انسان زرد مىگردد، و هنگام خجلت، صورت او برافروخته مىشود، به همين نحو اعمال جسمانى ما نيز روى روح و روان انسان مؤثر مىباشند، اعمال ما در روح و روان ما اثر و واقعيتى از خود پديد مىآورند، و اساس يك رشته صفات ثابت و متغير مى گردند، و چگونگى زندگى ما، در آينده در گرو همين آثارى است كه اعمال نيك و بد ما، در روان ما از خود به يادگار مىگذارند.
افرادى كه تحت مراقبت پزشكى قرار دارند و دستورات لازم ورزشى يا غذايى و دارويى را به كار مىبندند، تصور مىكنندكه فقط يك رشته كارهاى ساده را انجام مىدهند ولى نمىدانند كه همين تمرينها، چه آثارى در جسم و تن و روحوروان آنان به يادگار مىگذارد، هنگامى كه دوران مراقبت به پايان رسيد و به گذشته خود مىنگرند، متوجه مىشوند كه نتايج ارزندهاى در درون خود كسب و ذخيره كردهاند.