كه شمشير كوتاهى همراه داشت و آنرا زير لباس خود پنهان كرده بود كنار محراب ايستاد ، قضا را عمرو عاص را در آن شب دل درد سختى عارض شد و به مردى از خاندان عامر بن لوى دستور داد برود و با مردم نماز بگزارد آن مرد [ ٢٨٢ ] در تاريك و روشن سپيده دم آمد و عبد الله بن مالك ترديد نداشت كه او عمرو عاص است و چون به سجده رفت از پشت سر او را زد و كشت . باو گفتند تو امير را نكشتى گفت گناه من چيست من كس ديگرى غير او را اراده نكرده بودم ، عمرو عاص فرمان داد او را كشتند .
< فهرس الموضوعات > بيعت با حسن بن على ( ع ) < / فهرس الموضوعات > بيعت با حسن بن على ( ع ) :
گويد ، امام حسن ( ع ) بر جنازه پدر نماز گزارد و پنج تكبير گفت و پيكر على ( ع ) به خاك سپرده شد و هيچكس ندانست كه كجا دفن شد . [ ٢٨٣ ] گويند ، چون على ( ع ) رحلت فرمود حسن بن على ( ع ) به مسجد بزرگ كوفه آمد و مردم جمع شدند و با او بيعت كردند ، سپس براى مردم خطبه خواند و چنين فرمود : « آخر آن كار را كرديد و امير مؤمنان را كشتيد ؟ همانا به خدا سوگند در شبى كشته شد كه در آن شب قرآن نازل گرديد و رفع كتاب و خشك شدن قلم تعيين مقدرات و سرنوشت بشر ) در آن شب صورت مىگيرد ، و در همان شبى رحلت كرد كه موسى بن عمران ( ع ) هم در آن شب قبض روح شد و عيسى ( ع ) هم در آن شب بآسمان برده شد . » < فهرس الموضوعات > هجوم سپاهيان معاويه < / فهرس الموضوعات > هجوم سپاهيان معاويه :
گويند ، چون خبر كشته شدن على ( ع ) به معاويه رسيد آماده شد و پيشاپيش عبد الله بن عامر بن كريز را روانه كرد او راه عين التمر [ ٢٨٤ ] را پيش گرفت و سپس در انبار فرود آمد و آهنگ مداين داشت و اين خبر به امام حسن كه

٢٨٢ - در طبرى ص ٢٦٩٠ ترجمه آقاى پاينده نام اين شخص خارجة بن حذافه و شغل او سالار نگهبانان عمرو عاص نوشته شده است . ( م ) ٢٨٣ - براى اطلاع از نظر اهل بيت در مورد محل دفن حضرت امير ( ع ) ، ر . ك ، شيخ مفيد ، ارشاد ، ص ١١ چاپ تهران ١٣٧٧ ق و طبرسى ، اعلام الورى ، ص ٢٩٢ ترجمه آن به قلم دانشمند محترم آقاى عطاردى . ( م ) ٢٨٤ - نام جايى نزديك كربلاست .