الأخبار الطوال ( فارسي ) - الدِّينَوري، أبو حنيفة - الصفحة ٢٥٥ - جنگ خوارج

دروغ مىگويند ؟ ابن كواء گفت اين احتجاجى بر ضد آنان بود و حال آنكه تو درباره خودت هنگامى كه به داورى داوران راضى شدى شك و ترديد كردى و در اين صورت ما سزاوارتر به شك كردن درباره تو خواهيم بود .
على ( ع ) فرمود همچنين خداوند متعال مىفرمايد « كتابى از پيشگاه خداوند آوريد كه رهنمونتر از آن دو باشد تا از آن پيروى كنم » [ ٢٧٤ ] ابن كواء گفت اين هم احتجاجى از خداوند عليه ايشان است .
على ( ع ) همچنان با ابن كواء با سخنانى نظير همين آيات احتجاج مىفرمود تا آنكه ابن كواء گفت در آنچه مىگويى راستگويى ولى هنگامى كه حكميت آن دو داور را پذيرفتى كافر شدى .
على ( ع ) گفت اى ابن كواء واى بر تو من فقط ابو موسى را به حكميت گماشتم و عمرو را معاويه بر آن كار گماشت ، ابن كواء گفت ابو موسى كافر بوده است ، على ( ع ) فرمود واى بر تو چه وقتى او كافر بود آيا هنگامى كه من او را فرستادم يا پس از اينكه راى داد ؟ گفت وقتى راى داد .
على ( ع ) فرمود بنا بر اين اعتقاد دارى كه من او را مسلمان فرستادم و به قول تو پس از اينكه او را فرستادم كافر شد ، اگر رسول خدا ( ص ) مردى از مسلمانان را پيش گروهى از كفار مىفرستاد كه آنان را به خداوند دعوت كند و او آنان را به غير خداوند فرامىخواند آيا بر رسول خدا ( ص ) گناهى متوجه بود ؟
گفت نه ، فرمود پس واى بر تو بر فرض كه ابو موسى گمراه شده باشد بر من چه گناهى است ؟ و آيا براى شما رواست كه به بهانه گمراهى ابو موسى شمشير بر دوش نهيد و متعرض مردم شويد ؟
چون بزرگان خوارج اين گفتگو را شنيدند به ابن كواء گفتند برگرد و گفتگو با اين مرد را رها كن .
على ( ع ) پيش ياران خود برگشت و آن گروه همچنان بر گمراهى خود پافشارى كردند . على ( ع ) دستور داد ميان مردم ندا دهند كه آماده شوند و ساز و برگ

٢٧٤ - بخشى از آيه ٥٠ سوره بيست و هشتم ، قصص . ( م )