نموده و باقى را هم تجزيه و مقدّم و مؤخّر داشته و بالجمله كتابى ساخته كه نام و موضوع و جوهر و مايه مطالبش كنوز المعزّمين و ساير جهاتش پندارى كتاب ديگر است.

مثلا در نسخه (س) و (ش) و ديگر نسخ فصل چهارم در دخنه كواكب است.- در نسخه (م) فصل يازدهم را در دخنه كواكب نوشته و فصل چهارم را از سقطات نسخه اصل خود شمرده، و سه فصل بخيال خود علاوه كرده است باين قرار: فصل هشتم در پاره‌يى از اعمال مأخوذ از ساير كتب الواح و طلسمات از اين قبيل كه چند رقعه بنويسند و كجا دفن كنند- فصل نهم در اشكال كواكب- فصل دهم در باقى اعمال كه باز مأخوذ است از كتب طلسمات و سحر و جادو.- و مطالب اين سه فصل هيچ كدام مربوط باصل كتاب كنوز المعزّمين نيست! خوشبختانه كاتب نسخه در پايان كتاب بعد از بخورات كواكب اين عبارت عاميانه را نوشته كه حاكى از خرابكارى كاتبانست: «از اينجا به فصل پنجم ميرود در شرح حروف ابجد كه نوشته قبل از اين و دخنه كواكب در فصل چهارم است در اصل از قلم افتاده و در آخر نوشته بود فصل يازدهم در اصل نسخه نداشت»! از اين شرح معلوم ميشود كه نسخه منقول عنه اصيل بوده و در دست كاتبان جاهل باين روز نكبت افتاده است- در آن نسخه مثل ساير نسخ معتبر فصل چهارم را در دخنه كواكب و فصل پنجم را در تقسيم حروف ابجد نوشته و فصل يازدهم اصلا نداشته است.- كاتبى فصل دخنه كواكب را از قلم انداخته و در آخر نسخه خود نوشته، بعد كاتب ديگر توهّم كرده‌