مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٤٨ - آيا كسى با قرآن به معارضه برخاست؟

اين آيه قرن‌ها است كه در گوش انسان‌ها طنين‌انداز است و تا كنون هيچ كس به معارضه با قرآن برنخاسته است.
(١)-ما مسيحيان و دشمنان اسلام را مى‌بينيم كه براى پايين آوردن عظمت و شرافت اسلام،و به منظور بدگويى دربارهء پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم و انتقاد از كتاب مقدس او،در هر سال و هر ماه اموال گزافى خرج مى‌كنند،اگر براى آنان معارضه با قرآن و يا معارضه با سوره‌اى از سوره‌هاى آن امكان داشت قطعا از اين راه وارد شده و با آن به معارضه برمى‌خاستند زيرا معارضه با قرآن،علاوه بر اين كه آنان را از صرف هزينه‌هاى زياد و تحمل رنج‌هاى فراوان آسوده مى‌سازد،بزرگ‌ترين گواه و برهان براى آنها محسوب شده و نزديك‌ترين راه براى رسيدن به آرزوى آنها است ولى«مى‌خواهند نور خدا را خاموش سازند امّا آنان غافلند كه خدا نور خود را تكميل مى‌كند هر چند،كافران را خوش نيايد».[١]
گذشته از اين،هر كسى مدتى با كلام بليغى سر و كار داشته باشد مى‌تواند مانند آن يا چيزى نزديك به آن را بياورد.[٢]

---

[١].اين مطلب مضمون اين آيه است: { يُرِيدُون لِيُطْفِؤُا نُور اللّهِ بِأفْواهِهِمْ و اللّهُ مُتِمُّ نُورِهِ و لوْ كرِه الْكافِرُون } (صف:٨).
[٢].اين قاعده اختصاص به كلام فصيح و بليغ ندارد بلكه هر نوع كلامى كه داراى اسلوب خاصى است و لو از نظر بلاغت و اسلوب در درجهء نازل باشد،بر اثر ممارست و تمرين زياد مى‌توان نظير آن را آورد.مترجم.