مرزهاى اعجاز (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٣٦ - اعجاز،گواه بر صدق گفتار مدعى است

دروغگو بازشناسد.
(١)-روزبهان به اين اشكال پاسخ مى‌دهد: روزبهان‌[١]كه خود از پيروان مكتب اشاعره و از منكران حسن و قبح عقلى است از اشكال ياد شده چنين پاسخ داده است:
«صدور امر قبيح از خدا اگر چه ممكن و بى‌مانع است،ولى عادت و مشيت الهى از نخست بر اين تعلق گرفته كه معجزه را فقط در اختيار مدعيان راستگو بگذارد و معجزه‌اى به وسيلهء دروغگويان ظاهر نشود بنابراين باب تصديق پيامبران به روى اشاعره نيز بسته نمى‌شود».
نقد پاسخ روزبهان (٢)-اوّلا:عادت و سيره‌اى كه روزبهان از آن گزارش مى‌دهد از محسوسات نيست كه آن را با حواس ظاهر درك كنييم،پس به ناچار راه استكشاف آن منحصر به عقل مى‌شود.اگر فرض كنيم كه عقل حسن و قبح امور را درك نمى‌كند،(چنان كه فرقهء اشاعره به آن عقيده دارند)در اين صورت براى كسى ممكن نيست كه به چنين سيرت و

---

[١].روزبهان بن فضل خنجى شيرازى كه فرزند وى«فضل بن روزبهان»متوفاى ٩١٩ هـ، از مشاهير علماى اهل سنت بود و مؤلف«ابطال الباطل»است كه آن را در رد«نهج الحقّ و كشف الصدق»نگارش علامهء حلى،نوشته است،و او در اين كتاب آرا و افكار پدر خود«روزبهان»را فراوان نقل مى‌كند.مترجم.