پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٣ - سنّت آسمانى

لَا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَلَا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيهَا قَالُوا الْآنَ جَئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا يَفْعَلُونَ) [١].

«و به ياد آوريد هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت: خداوند به شما دستور مى‌دهد ماده گاوى را ذبح كنيد. گفتند: آيا ما را مسخره مى‌كنى؟ موسى گفت: به خدا پناه مى‌برم از اينكه از جاهلان باشم* گفتند: پس از خداى خود بخواه كه براى ما روشن كند اين ماده گاو چگونه ماده گاوى باشد؟ گفت: خداوند مى‌فرمايد: ماده گاوى است كه نه پير و از كار افتاده باشد و نه بكر و جوان؛ بلكه ميان اين دو باشد. آنچه به شما دستور داده شده، انجام دهيد* گفتند، از پروردگار خود بخواه كه براى ما روشن سازد رنگ آن چگونه باشد؟ گفت: خداوند مى‌گويد: گاوى باشد زرد يكدست، كه بينندگان را شاد و مسرور سازد* گفتند: از خدايت بخواه براى ما روشن كند كه چگونه گاوى بايد باشد؟ زيرا اين گاو براى ما مبهم شده، و اگر خدا بخواهد ما هدايت خواهيم شد* گفت: خداوند مى‌فرمايد: گاوى باشد كه نه براى شخم زدن رام شده، و نه براى زراعت آبكشى كند؛ از هر عيبى بركنار باشد، وحتّى هيچ گونه رنگ ديگرى در آن نباشد. گفتند:

الآن حق مطلب را آوردى، سپس چنان گاوى را پيدا كردند و ان را سربريدند؛ ولى مايل نبودند اين كار را انجام دهند.»

آنها پيامبرشان را به مسخره كردن و استهزاء نمودن، متّهم ساختند؛ با اينكه هرگز چنين نبوده است. بلكه او انسانى سخت كوش و رهبرى بزرگ بود. همچنين با پرسشهاى پى‌درپى مى‌خواستند از انجام وظيفه واجب، فرار نمايند؛ تا آنجا كه آرزو مى‌كردند شكيبايى حضرت‌