پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٤ - سنّت آسمانى
موسى عليه السلام به سر آيد و يا شايد خداوند، نظرش را تغيير دهد... از سويى ديگر، آنها به خاطر ضعف ايمانشان خداوند متعال را پروردگار موسى خطاب مىكردند، گويا كه خداوند پروردگارشان نيست، و گويا اين مسأله ربطى به آنها ندارد. همچنين در هنگام انجام وظيفه بر خدا و پيامبر بزرگوارش منّت نهادند...!
(فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا يَفْعَلُونَ) [١] «آن را سربريدند؛ ولى مايل نبودند اين كا را انجام دهند.» يعنى آنها نه از براى تسليم شدن در برابر خواست خدا، يا رغبت داشتن به آن امر يا به خاطر پرستش خداوند متعال و يا براى به دست آوردن ثواب، دست به انجام آن كارزدند؛ به عبارت ديگر از روى بىميلى آن را اجرا نمودند... و هرچه در انجام آن امر سهلانگارى كردند، مشكلات بيشترى دامنگيرشان شد؛ زيرا زمانى كه از آنها خواسته شد تنها، يك گاو را قربانى نمايند، آنها كار را به عقب انداختند تا آنجا كه در نهايت كار ناگزير شدند به جستجوى گاو نادرى بپردازند. پس از تلاش بسيار آن گاو را در نزدپيرزنى- از خودشان- يافتند. هنگاميكه آن پيرزن ازنياز آنها به آن گاو آگاه شد، چانه زدن، امتناع ورزيدن و بالا بردن هرچه بيشتر قيمت را آغاز نمود، تا جائى كه آنها را ناگزير ساخت براى خريد گاو، قيمتى به بهاى پر نمودن پوست گاو از طلا- پس از كشته شدن- بپردازند.
اين واقعيّت بنىاسرائيل است. امّا اصحاب رسول اكرم صلى الله عليه و آله و برگزيدگان شيعه، اوّلين صفتى كه از آن برخوردار بودند، روح
[١] - سوره بقره، آيه ٧١.