پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت
(١)
سخن ناشر
٩ ص
(٢)
پيشگفتار
١١ ص
(٣)
گفتار اوّل چشماندازى به روز موعود
١٥ ص
(٤)
حضرت مهدى، بقيّة اللَّه
١٧ ص
(٥)
بشريت در انتظار تحقّق يافتن نويد
٢٢ ص
(٦)
بشريت ميان اميد و نااميدى
٢٥ ص
(٧)
الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى)
٢٨ ص
(٨)
اميد راستين
٢٩ ص
(٩)
مرگ بر دروغگويان
٣١ ص
(١٠)
امام زمان، بزرگترين آزروى بشريت
٣٤ ص
(١١)
ضرورت اعتقاد به وحى
٣٦ ص
(١٢)
ايمان به تداوم وحى
٣٧ ص
(١٣)
چگونه اميد را در وجودمان پايهريزى نماييم
٣٧ ص
(١٤)
جهان و بيم نابودى
٣٥ ص
(١٥)
نياز ما به اميدوارى
٣٩ ص
(١٦)
روز موعود، آرزوى بشريت و توشه راه
٤١ ص
(١٧)
پيچ و خمهاى خطرناك
٤١ ص
(١٨)
اميد بشريت
٤٤ ص
(١٩)
توشه اميد و خوشبينى
٤٣ ص
(٢٠)
سنّت
٤٥ ص
(٢١)
ظهور
٤٥ ص
(٢٢)
بشريت در انتظار
٤٦ ص
(٢٣)
انتظار فرج نيكوترين اعمال
٤٨ ص
(٢٤)
رابطه انتظار با واقعيت ما
٤٨ ص
(٢٥)
بحران حكومتهاى طاغوتى
٥٠ ص
(٢٦)
انتظار فرج نيكوترين اعمال
٥١ ص
(٢٧)
راز توانمندى ما، در اعتقاد به امام مهدى (عج) نهفته است
٥٢ ص
(٢٨)
اهمّيت اميدوارى و خوشبينى
٥٣ ص
(٢٩)
انديشه انتظار مستكبرين را مىهراساند
٥٤ ص
(٣٠)
گفتار دوم در انتظار امام مهدى (عج)
٥٧ ص
(٣١)
ابعاد حياتى عقيده به امام مهدى (عج)
٥٩ ص
(٣٢)
بينشهاى شناخت امامت و امام
٦٠ ص
(٣٣)
چگونه مىتوان پايههاى رابطه با امام مهدى را محكم ساخت
٦٤ ص
(٣٤)
عقيده به امام مهدى
٦٦ ص
(٣٥)
انتظار مفهومى است مكتبى- نهضتى
٧٠ ص
(٣٦)
فايدههاى عصر غيبت كبرى
٧٣ ص
(٣٧)
فوايد عصر غيبت كبرى
٧٣ ص
(٣٨)
راه بهرهجويى از وجود امام زمان
٧٤ ص
(٣٩)
1- انتظار فرج
٧٥ ص
(٤٠)
2- تقويت روحيّه انسان مؤمن
٧٧ ص
(٤١)
3- بركت دعاى امام (عج) براى پيروانش
٧٨ ص
(٤٢)
4- اجر و پاداش الهى
٧٨ ص
(٤٣)
1- تغيير رفتار
٨٢ ص
(٤٤)
2- آمادگى روحى و جسمى
٨٣ ص
(٤٥)
3- بشارت دادن به ظهور امام
٨٣ ص
(٤٦)
مفهوم راستين انتظار
٨٥ ص
(٤٧)
پيوند ما با امام مهدى
٨٦ ص
(٤٨)
1- تحقّق ظهور، بواسطه مؤمنان مجاهد
٨٦ ص
(٤٩)
2- جهاد دو نوع مىباشد
٨٨ ص
(٥٠)
جهاد سرشت مؤمنين است
٨٨ ص
(٥١)
نجات از آتش دوزخ، والاترين هدف مؤمنين
٨٩ ص
(٥٢)
آنچه يك انسان مؤمن بدست مىآورد
٩٠ ص
(٥٣)
جهاد در همه شرايط
٩١ ص
(٥٤)
حواريّون اسوه مؤمنان
٩٢ ص
(٥٥)
امام مهدى (عج) خورشيد پنهان!
٩٣ ص
(٥٦)
جهات پيوند ما با امام مهدى (عج)
٩٤ ص
(٥٧)
چگونه از منتظران امام مهدى (عج) باشيم؟
٩٧ ص
(٥٨)
مهدى آخرين وصى
٩٧ ص
(٥٩)
ظهور اقتضاى رحمت الهى
٩٨ ص
(٦٠)
ظهور، همان خوشبختى راستين
٩٩ ص
(٦١)
چرا بشريت به اين حالت رسيد
١٠٠ ص
(٦٢)
چاره جويى در مذهب اهلبيت عليهم السلام
١٠١ ص
(٦٣)
مفهوم راستين انتظار
١٠٢ ص
(٦٤)
چگونه امام زمان (عج) را خشنود سازيم؟
١٠٦ ص
(٦٥)
در پيشواز امام مهدى (عج)
١٠٨ ص
(٦٦)
آيا هر جنگى، جهاد مىباشد؟
١١٠ ص
(٦٧)
اوج كشمكش ميان ايمان و جاهليّت
١١٣ ص
(٦٨)
گفتار سوّم ولايت و ايمان به غيب
١١٧ ص
(٦٩)
شالودههاى ولايت الهى
١١٩ ص
(٧٠)
فايدههاى حقيقى
٨١ ص
(٧١)
محورهاى نظام سياسى در اسلام
١٢٢ ص
(٧٢)
سلسله مراتب نظام ولايت
١٢٥ ص
(٧٣)
شورى و دموكراسى
١٢٧ ص
(٧٤)
ولايت، راه تحقّق عدالت
١٣٠ ص
(٧٥)
قرآن، شفايى است بر هر درد!
١٣٠ ص
(٧٦)
حقيقت عدالت
١٣٢ ص
(٧٧)
چرا بىنوايى و محروميّت؟
١٣٣ ص
(٧٨)
آفريدگار، خواهان عزّت و كرامت براى انسانهاست
١٣٤ ص
(٧٩)
دو سفارش الهى
١٣٦ ص
(٨٠)
چگونه جامعه امانت و عدالت بوجود آوريم؟
١٣٦ ص
(٨١)
راه عدالت
١٣٨ ص
(٨٢)
معيار ولى امر
١٣٨ ص
(٨٣)
آيا نياز ما به امامت منتفى شده است؟
١٤١ ص
(٨٤)
در دوران كنونى، امام كيست؟
١٤١ ص
(٨٥)
آثار وجود امام مهدى (عج)
١٤٢ ص
(٨٦)
اهمّيت پيروى از مرجعيت
١٤٣ ص
(٨٧)
خط ولايت همان خط مستقيم است
١٤٤ ص
(٨٨)
شباهتهاى امام مهدى (عج) با حضرت موسى عليه السلام
١٤٧ ص
(٨٩)
شباهتهاى ميان امام مهدى (عج) و حضرت موسى عليه السلام
١٤٨ ص
(٩٠)
اثبات قدرت الهى
١٤٨ ص
(٩١)
انتظار طولانى
١٥٠ ص
(٩٢)
غيبت صغرى
١٥١ ص
(٩٣)
وظيفه ما در دوران غيبت
١٥١ ص
(٩٤)
مفهوم ايمان به غيب چيست؟
١٥٣ ص
(٩٥)
اهلبيت خود، اولوالامر مىباشند
١٤٠ ص
(٩٦)
سنّت آسمانى
١٦٢ ص
(٩٧)
نياز ما به پيوند غيب
١٦٦ ص
(٩٨)
توشه ما در مقابله مشكلات
١٦٦ ص
(٩٩)
رهبرى و تصميمگيرى مشكل
١٦٧ ص
(١٠٠)
ايمان به حقايق غيبى
١٥٨ ص
(١٠١)
ضرورت اهمّيت بخشيدن به مسائل غيبى
١٦٩ ص
(١٠٢)
براى نجات مستضعفين
١٧٠ ص

پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٠ - فايدههاى حقيقى

پروردگار خود انتخاب كنيد. آيا شما را، پس از آنكه مسلمان شديد، به كفر دعوت مى‌كند؟!* و هنگامى را كه خداوند، از پيامبران پيمان مؤكّد گرفت، كه هرگاه كتاب و دانش به شما دادم، سپس پيامبرى به سوى شما آمد كه آنچه را با شماست تصديق مى‌كند، به او ايمان بياوريد و او را يارى كنيد. سپس به آنها گفت:

آيا به اين موضوع، اقرار داريد؟ و بر آن، پيمان مؤكّد بستيد؟ گفتند: اقرار داريم.

خداوند به آنها گفت: پس گواه باشيد؛ و من نيز با شما از گواهانم* پس كسى كه بعداز اين، روى گرداند فاسق است* آيا آنها غير از آيين خدا مى‌طلبند؟! و تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، از روى اختيار يا از روى اجبار، در برابر او تسليمند؛ و همه به سوى او باز گردانده مى‌شوند.»

ترديدى وجود ندارد كه دين خدا (دين اسلام) همچون نعمتها و بركاتش كه بر همه بندگان نازل مى‌گردد، دينى است شامل و عام و اينكه به شرايط زمانى يا مكانى خاصى وابسته نمى‌باشد. بنابراين به هيچ وجه دين خدا به نظام سياسى حاكم، حتى اگر غير دينى باشد، ارتباطى ندارد. پس بر انسان واجب است كه آموزه‌هاى دين را در شرايط و اوضاع گوناگون و بر حسب توانايى و امكان، به جاى آورد.

اين حقيقت به معناى نيازمند بودن دين به نظام سياسى نيست. بلكه عكس آن درست مى‌باشد. چه اينكه بيشترين امرى كه دين به آن پرداخته، نظام سياسى است كه خداوند آن را براى مردم تشريع نموده است. تكيه‌گاه و خاستگاه اين نظام از ولايت الهى گرفته شده است.

ولايتى كه خداوند آن را نازل نموده و پيش از آنكه خلق را بيافريند آن را مشخّص كرده است.

خداوند تبارك و تعالى در آغاز جانشينى- پدرمان حضرت آدم عليه السلام-