پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٦ - جهات پيوند ما با امام مهدى (عج)
اين مفهوم راستين انتظار است و انتظار هرگز به معناى فروبستگى نمىباشد. همچنين انتظار اين نيست كه دست روى دست بگذاريم و منتظر بمانيم تا امام مهدى ظهور كند، سپس رزميدن را بياموزيم و صفآرايى نماييم؛ زيرا اين تصوّر نادرستى است كه شرع و عقل آن را نمىپسندند. دراين باره خداوند متعال در ابتداى سوره صف- كه به چندين آيه آن پرداختهايم- مىفرمايد: (إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفّاً كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ) [١] «خداوند كسانى را دوست مىدارد كه در راه او پيكار مىكنند گويى بنايى آهنيناند.»
بر اين اساس شايسته است كه از هم اكنون براى ظهور امام آمادگى بيابيم. به همين خاطر بر هر انسان مؤمنى واجب است كه هر روز از رهگذر ادعيه و زيارتهاى روايت شده از معصومين، پيمان خويش را با امام تجديد نمايد.
٣- اطاعت از هر فردى كه امام ما را به اطاعت كردن از وى امر نموده است. چنانكه در ميدان نبرد يك سرباز انتظار ندارد كه بالاترين فرمانده نظامى نزد وى بيايد و او را از دستورات و نحوه عمليات آگاه سازد؛ بلكه مىداند كه دستورات را از طريق ردههاى گوناگون فرماندهى دريافت خواهد نمود. همچنين ما كه در روزهاى انتظار به سرمىبريم بايد از افرادى همچون فقهاى عادل كه نمايندگان امام مىباشند، اطاعت نماييم؛ زيرا خداوند متعال و امام ما را به اطاعت از ايشان امر نمودهاند.
[١] - سوره صفّ، آيه ٤.