پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦١ - اهلبيت خود، اولوالامر مىباشند
بنابراين، هركسى كه در وجود يا ظهور يا پيروزى امام مهدى (عج) ترديد دارد، مشكل از اوست و نه ديگرى؛ زيرا دلايل بسيار فراوان هستند. ولى او به خاطر ضعف ايمان در وجودش، تا چيزى را نبيند، به آن ايمان نمىآورد.
نقل شده است كه زنديقى به گورستان كفّار مىرود و استخوان مردهاى را بر مىدارد. آنگاه روبه مسلمانان حاضر در آن مكان، مىگويد: شنيدهام كه شما مىگوييد كفّار در گور به آتش دچار مىگردند. امّا اين استخوانى كه در دستم است، چون قطعهاى يخ، سرد مىباشد. او را نزد اميرالمؤمنين عليه السلام بردند. امام على عليه السلام پس از آنكه دو پاره سنگ را از زمين برداشت و آن دو را به هم كوبيد تا جرقهاى از آنها برآمد؛ روبه او كرد و فرمود: «پس اين آتش كجا بود؟»
آرى، همانا جهنّم كافران را متناسب با اعمال و اعتقادات شيطانى ايشان، احاطه كرده است.
چنانكه از احاديث شريف برمىآيد، اين است كه، فائده امام مهدى عليه السلام چون فائده خورشيدى است كه در پس ابرها پنهان است.
براى روشن ساختن اين امر بايد گفت كه، امام مهدى (عج)- چون نياكان پاك و طاهرش- همسنگ قرآن است. پس امام مهدى (عج) وقرآن كريم دو ثقل و دو رود الهى هستند براى هر كسى كه دلى دارد ومىخواهد شناختى يابد و بهرهجويد. پس اين عالمان الهى و مجاهدان كار پشته از توشه اين امام بزرگوار توشه مىگيرند و سلوك شريف ايشان و عدم پيروى از هواها و وسوسههاى شيطانى، بازتابى مىباشد از ژرفاى وحدت ايشان با توجيهات امام مهدى (عج).