پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٧ - ايمان به حقايق غيبى
مىباشد، هستيم. به عبارت ديگر، ايمان ما به امام مهدى عليه السلام است كه دادرس ويارى رسان ما دراين حالات مىباشد. زيرا امام (عج) چون نقطهاى است نورانى كه از دور دستها بر ما پرتو مىافكند، و به ما گوشزد مىكند كه نااميدى جايز نيست و سرنوشت جهان به خوشبختى ختم مىگردد. و همانا عدالت بر اين كره خاكى حاكم مىشود.
حتّى اگر اين عامل و اثر روحى ناشى از ايمان به امام مهدى (عج) را نداشته باشيم، ولى امرى بالاتر از اين وجود دارد كه همان اتّصال مستقيم ميان دل انسان مسلمان و نور اين امام يا تجلّى آن نور در دل مىباشد. بنابراين بر هريك از ما واجب است كه در سختترين حالتها و در مشكلترين شرايط با دل خويش به سوى امام مهدى (عج) توجه نمايد و از خداوند متعال بخواهد كه به حق اين امام، او را يارى رساند. در آن هنگام است كه ميزان نيرو و اعتماد به نفسمان را احساس مىكنيم. نيرو و اعتماد به نفسى كه وجودمان را در برابر مشكلات وسختىها فرا مىگيرد.
بر ما لازم است كه به عنوان مؤمنين و حاملان رسالت الهى، هرگز علاقه خود را با اين امام قطع ننماييم؛ بلكه به طور مداوم در اتّصال با او باشيم و براى او دعا كنيم و از خداوند متعال براى وى طلب فرج نماييم.
رهبرى و تصميمگيرى مشكل
اين پيوند قلبى- بدون ترديد- نيرويى براى مقابله با مشكلات به ما مىبخشد. اينك روى سخن خود را به مؤمنينى مىكنم كه در همه جا