پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٥ - سنّت آسمانى

انضباط، تسليم و ايمان به خداوندى كه جز سودمندى براى آنها نمى‌خواهد و نيز دوست داشتن پرستش خالصانه خداوند بلند مرتبه، بود.

ما در حال حاضر اگر از همان نداى آغازين، از رهبران اسلامى خود اطاعت مى‌نموديم و با روح جمعى وارد عمل مى‌شديم، هرگز به اين حال و روز دچار نمى‌گشتيم؛ و قربانيها بسيار كمتر و نتيجه‌هاى مثبت بيش از اين مى‌بود. ولى فرهنگ توجيه و تسويف‌ [١] در وجودمان آن قدر ريشه‌دار شده است كه بدون بازگشت به مفاهيم قرآن كريم و تفسير آنها در باب سنّتهاى هستى خاص اين چارچوب، نمى‌توانيم از آنها رهايى يابيم.

ما نياز شديدى به پيروى كردن از اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام داريم. امامى كه گفتار، كردار و سكناتش به اشاره كوچكى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بسته بود. پس او را هميشه اوّلين فداكار، اوّلين مبارز، اوّلين ايمان آورنده و اوّلين اجرا كننده مى‌يابيم. بنابراين او والاترين نمونه‌اى است كه با روح و جسم خويش در مفاهيم قرآنى و تربيت مكتبى ذوب گرديد. پس ما امروزه نياز شديدى به پياده نمودن اسلام، چه به طور فردى و يا به طور اجتماعى داريم، اسلامى كه در كتاب مقدّس قرآن وجود دارد.