پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٥ - ١- انتظار فرج
آفتاب كه ابرهاى سياه روزگار او را پوشاندهاند، استفاده نمود؟
پاسخ اين پرسش را در نكات ذيل مىجوئيم:
١- انتظار فرج
سخن درباره اين انتظار بسيار طولانى و متنوّع است. ولى براى اينكه مفهوم آن را آشكار سازيم، مثالى را مىآوريم. هنگاميكه شخصى انتظار مهمان عزيزى را مىكشد، حال و وضعيت او دگرگون مىگردد و در چهرهاش نشانههاى شوق نمايان مىشود. مىبينيم كه هر لحظه انتظار ورود مهمانش را مىكشد و پس از آنكه هرچه براى مهمانى در منزلش داشته از فرش و مكان مناسب گرفته تا غذا و نوشيدنى لذيذ را آماده ساخت، چشم به راه مىماند. پس همه اين امور در كنار امور معنوى كه در دل انسان مىگذرد، بازتاب معناى انتظار مىباشد.
اگر همه اين آمادگيها فقط براى استقبال از يك دوست معمولى است، پس حال و وضعيّت ما نسبت به امام معصومى كه نجات دهنده بشريت رنجديده از دردها، رنجا و غمهايش مىباشد، چگونه است؟! آيا دلها و روحها قبل از بدنها انتظار او را نمىكشند؟
همانا زمان ظهور امرى است غيبى كه ازما و از خود امام عليه السلام پنهان است و هيچكس جز خداوند متعال به آن آگاهى ندارد. ما نمىدانيم كه آيا اين زمان پس از يك ماه، يك سال و يا شايد قرنها به وقوع مىپيوندد يا خير. همانطور كه در بسيارى از روايات تأكيد شده است، تنها خداوند بزرگ به آن آگاه است. بنابراين مؤمن منتظر، بايد بطور مداوم