احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧١ - ٤- وصيّت امام صادق عليه السلام به حاجيان

و فروتنى بر تن كن.

و با احرام بستن، هر چيز را كه تو را از ياد خدا باز مى‌دارد و مانع از فرمانبرى تو مى‌شود بر خود حرام كن.

ولبّيك بگو، به مفهوم پاسخ زلال و بى‌شائبه به خداوند در فراخواندن تو به سوى او با چنگ زدن به عروة الوثقى‌.

و با قلبت به همراه فرشتگان پيرامون عرش الهى طواف كن، همچنانكه به همراه مسلمانان با پيكرت پيرامون بيت اللَّه الحرام طواف مى‌كنى.

و از هوى‌ و هوست و تمامى نيرو و قوّتت به شتاب گريز كن.

و از غفلت و لغزشهايت با خارج شدن به سوى منى‌، خارج شو، وچيزى را تمنّا مكن كه بر تو روا نيست و سزاوار آن نيستى.

و در عرفات به خطايت اعتراف كن و با وحدانيّت خدا پيمانت را با او تجديد گردان.

و در مزدلفه به خدا تقرّب جوى و از او بپرهيز و با بالا رفتن از كوه، روحت را به عالم بالا فراكش.

و حنجره هوى‌ و هوس و آز را هنگام قربانى كردن ذبح كن.

و شهوت و خساست و پستى و كارهاى نكوهيده را هنگام رمى جمرات، رمى كن.

و عيوب ظاهرى و باطنى را با تراشيدن سر خود، از خود دور كن.

و با وارد شدن به حرم، به امان الهى و حمايت و پوشش و حفظ كبريائى در آى، و با پاى برهنه براى بزرگداشت صاحب خانه و شناخت جلال و كبرياى او بيت اللَّه را زيارت كن.

و حجرالاسود را لمس كن تا خشنودى خود را از قسمت او، و فروتنى خويش را از عظمت او نشان دهى، و با طواف وداع جز او را رها كن.