احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦٧ - ٣ - رفتار پسنديده

در يك سخن مسؤول «وراهبر وسامان بخش» بايد مردان باشندتا تلاش بيشترى به كار برند ونفقه بيشترى بپردازند وبه همين سبب‌آنها مسؤولان طبيعى خانواده هستند وبه ميزان سستى در كاروبخشش از اين مسؤوليت كاسته مى‌شود.

ه-- اينك كه راهبرى از آن مردان شد پس زنان بايد فرمان برند. زنِ شايسته، زنى است كه از خدا وهمسرش فرمانبرى بيشترى داشته باشد وناموسش را كه خداوند تنها براى شوى او قرار داده حفظ كند. خداوند زن را به شرم فطرى واحساسات رقيق در روابط با همسر مجهز كرده وبه او فرمان داده است خود را از تعلق به غير همسرش بازدارد.

از پيامبر (ص) روايت شده است كه فرمود: «مرد مسلمان پس ازاسلام بهره‌اى بهتر از همسرى ندارد كه هرگاه بدو مى‌نگرد شاد مى‌شود، زنى كه هرگاه از او چيزى خواهد مردش را فرمان مى‌برد، ودر غياب او ناموس خود واموال شوهرش را حفظ مى‌كند» [١].

و- اما اگر زنى از مرز خود تجاوز كند، ودر حقوق همسرش از او فرمان نبرد، در اين جا اسلام به مرد حق مى‌دهد در مملكت خود «يعنى خانه» با زور تدريجى نظم را حاكم گرداند، اين كار را با نصيحت آغاز مى‌كند، واگر سودى نبخشيد بسترش را از او جدا مى‌كند، تا طعم تنهايى را به او بچشاند، واگر اين هم سودى نداشت به گونه‌اى سبك او را كتك مى‌زند. در حديث آمده است كه «ابزاركتك مسواك است.» [٢] ومرد اين همه را به كار مى‌بندد تا عدم خشنودى وخشم خود را نسبت به عملكرد زن بيان دارد.

به نظر مى‌رسد زن طبيعى در برابر اين كيفرها پاسخ مثبت مى‌دهد، كه مرد هم بايد به همين مقدار بسنده كند وكيفر را نه براى اشاعه ستم در خانه كه تنها براى حاكم كردن حقوق در خانه به كاربندد. شوهر بايد بداند كه خدا از او بزرگتر است واگر نسبت به‌همسرش ستمى روا دارد، خداوند خيلى زود به همسر او يارى‌خواهد رساند.