احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٥ - ٤ - احترام متقابل

گفت: اينها كسانيند كه گوشت مردم را مى خورند وآبروى مردم را مورد تمسخر قرار مى دهند».

٨- غيبت كردن كسى با اين توجيه كه شايد او گناهكار باشد نيز جايز نيست. علقمه در روايتى از امام صادق (ع) پرسيد: اى فرزند رسول خدا! مرا از كسانى كه گواهى شان مورد پذيرش قرار مى گيرد وكسانى كه گواهى شان پذيرفته نمى شود آگاه كن. آن حضرت فرمودند:

«يا علقمه! كل من كان على فطرة الإسلام جازت شهادته.»

«اى علقمه! هر كس بر سرشت اسلام باشد شهادتش مورد قبول خواهد بود».

پرسيدم: آيا گواهى گنهكاران نيز پذيرفته مى شود؟ آن حضرت فرمودند:

«يا علقمة! لو لم تُقبل شهادة المقترفين للذنوب، لما قُبلت إلا شهادات الأنبياء والأوصياء صلوات الله عليهم، لأنهم هم المعصومون دون سائر الخلق، فمن لم تره بعينك يرتكب ذنباً أو لم يشهد عليه بذلك شاهدان، فهو من أهل العدالة والستر وشهادته مقبولة وإن كان فى نفسه مذنباً، ومن اغتابه بما فيه فهو خارج عن ولاية الله عزوجل، داخل فى ولاية الشيطان.». [١]

«اى علقمه! اگر گواهى گناهكاران پذيرفته نشود، جز گواهيهاى انبياء واوصياء صلوات الله عليهم پذيرفته نخواهد شد، چرا كه تنها ايشان هستند كه بر خلاف مردم «از هر گناهى» معصومند. پس هر كس كه گناهش را با چشم نديده باشى يا دو شاهد بر گناهش گواهى نداده باشند، از اهل عدالت وپوشيدگى وگواهى او نيز پذيرفته است، هرچند در درون گناهكار باشد. وهر كس غيبت او را بكند از ولايت الهى خارج وبه ولايت شيطان داخل شده است».

٩- مؤمنان بايد در جايى كه در حضورشان از برادرانشان غيبت مى شود، از ايشان دفاع كنند وبا غيبت كنندگان در خوار كردن طرف مقابل همراهى نكنند. امام باقر (ع) مى فرمايند:

«من اغتيب عنده أخوه المؤمن فنصره وأعانه، نصره الله فى الدنيا والآخرة، ومن اغتيب عنده أخوه المؤمن فلم ينصره ولم يدفع عنه، وهو يقدر على نصرته وعونه، خفضه الله فى الدنيا والآخرة.». [٢]