احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٦ - دوم تغذيه، لذت وتندرستى

«همانا خداوند عزوجل از هر چيزى، چيزى را برگزيد «تا اينكه فرمودند»: واز رمه ها گوسفند را برگزيد».

٦- با اينكه گوشت گاو كراهت دارد ولى خوردنش اشكالى ندارد، پيامبر اكرم (ص) در اين باره مى فرمايند:

«من أكل لقمة سمينة نزل من الداء مثلها من جسده ولحم البقر داء وسمنها شفاء ولبنها دواء، وما دخل الجوف مثل السمن.». [١]

«هركس لقمه اى چرب بخورد، به ميزان آن، بيمارى ودردى از بدن او خارج مى شود. در گوشت گاو بيمارى است، ودر چربيش شفا ودر شيرش دوا، وهيچ چيز مانند روغن به شكم وارد نمى شود».

٧- همچنين خوردن جوجه مستحب است. از امير مؤمنان حضرت على (ع) در اين باره نقل شده كه فرمودند:

«أطيب اللحم، لحم فراخ نهض أو كاد ينهض». [٢]

«پاكيزه ترين وخوشمزه ترين گوشت، گوشت جوجه اى است كه برمى خيزد ويا به زودى برخواهد خاست».

٨- گزينش گوشت سر دست وشانه نيز مستحب است. از امام رضا (ع) روايت شده كه فرمودند:

«اشتر لنا من اللحم المقاديم ولا تشتر المآخير، فإن المقاديم أقرب من المرعى وأبعد من الأذى.». [٣]

«براى ما از گوشت اعضاى جلويى بخر، نه از گوشت اعضاى انتهايى زيرا گوشت اعضاى جلويى به تندرستى نزديكتر واز زيان دورتر است».

٩- همچنين براى از ميان بردن ضعف، خوردن كباب مستحب است، از موسى بن بكر الواسطى نقل شده كه گفت: ابوالحسن (ع) كسى را نزد من فرستادند ومن نيز به نزد ايشان رفتم، پس فرمودند:

«مالى أراك مصفرّاً؟ وقال: ألم آمرك بأكل اللحم؟»

«چرا رنگت زرد شده؟ وفرمود: مگر تو را به خوردن گوشت امر نكرده بودم؟»