احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩٦ - ٣ - زينت زندگى

يك نسل دانست، از اين رو زياده روى واسراف در استفاده از منابع عمومى بدون اين كه به آيندگان بينديشيم، جايز نيست.

ب: مسؤوليت عقل:

نخست: پدران بايد مسائل سودمند در دين فرزندان ومسائلى را كه فرزندان در آينده براى پيدا كردن راهشان در زندگى بدانها نيازمندند را بديشان بياموزند.

دوم: بايد پدران محوريّت آموزش خود به فرزندان را آموزشهاى عقيدتى، اخلاق، احكام وآداب اجتماعى قرار دهند.

احاديث شريف مصاديقى تفصيلى، در امر تربيت به دست مى دهند، كه ما را به موارد آموزشى ضرورى براى فرزندان رهنمون مى سازند.

حال به برخى از اين احاديث توجه كنيد:

١- امام صادق (ع) مراحل تربيت فرزندان را اينگونه بيان مى دارند:

«دع إبنك يلعب سبع سنين، ويُؤدَّب سبعاً، وألزمه نفسك سبع سنين، فإن أفلح، وإلا فإنه لاخير فيه». [١]

«بگذار فرزندت هفت سال بازى كند، وهفت سال آداب را بياموزد، وهفت سال ديگر را او را «در مسائل زندگى» با خود همراه كن، پس اگر رستگار شد «كه خوب»، وگرنه در آن فرزند خيرى نيست».

٢- فراهم آوردن شرايط مناسب ودورنگاه داشتن فرزندان از لغزشگاههاى شيطان كه به تدريج ايشان را به تباهى مى كشاند از جمله افقهاى تربيت فرزندان است كه يكى از مصاديقش جدايى افكندن ميان دختران وپسران به هنگام خواب است. امام باقر (ع) مى فرمايند:

«يُفرَّق بين الغلمان والنساء فى المضاجع إذا بلغوا عشر سنين.». [٢]

«هرگاه پسران به ده سال رسيدند بايد جاى خواب ايشان را از جاى خواب زنان جدا كرد».

٣- همچنين بايد دختران را از مظانّ تحريكات جنسى دور نگاه داشت. در روايتى از امام صادق (ع) اين گونه نقل شده كه فرمودند: