احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٠٠ - ٧ - آداب ازدواج

افكند، زيرا زنان نيز نيازهايى دارند.» [١] حكمت اين كار آن است كه اگر زنى كامياب نشود چه بسا در انديشه مرد ديگرى افتد. امام صادق (ع) مى‌فرمايد: «چه بسا كسى از شما با همسرش همبستر شود وزنش از او چنان جدا شودكه اگر حتى مرد زنگى را هم ببيند به او در آويزد. پس هر كسى آهنگ همسر خود كرد بايد ميان آن دو ملاعبه‌اى صورت پذيرد كه اين بهتراست.» [٢]

١١- مستحب است اگر مردى با ديدن زنى ديگر غريزه‌اش به هيجان آيد سراغ همسر خويش آيد واز او كام بگيرد. على (ع) به ما تعليم مى‌دهد كه: «هرگاه كسى از شما زنى را ديد كه از او خوشش‌آمد، كام از زن خود گيرد، زيرا زن او همان دارد كه آن زن، پس نبايد در قلبش براى شيطان راهى قرار دهد كه نگاه او را از زنش متوجه آن ديگرى كند.» [٣]

١٢- ولى شايسته نيست آدمى با شهوت زن ديگرى خود را تحريك‌كند وسپس به شهوت آن زن با همسر خويش در آميزد، اين عمل برحسب روايت رسيده از پيامبر (ص) مكروه است. چون، پيامبر (ص) مى‌فرمايد: «اى على! با شهوت زن ديگرى با همسرت نزديكى مكن، زيرا در اين صورت من از آن بيم دارم كه اگر نطفه فرزندى منعقدگردد، كودك شما نامرد وبى عقل باشد.» [٤]

١٣- برخى از فقها، هنگام ميل و رغبت زن، آميزش با او رامستحب مى‌دانند، وحديث پيامبر (ص) را مى‌آورند كه به مردى فرمود: «آيا با روزه وارد صبح شدى؟ عرض كرد: خير.

فرمود: «پس تهيدستى را اطعام كردى؟» عرض كرد: خير.

پيامبر (ص) فرمود: «پس نزد همسرت برو وبا او آميزش كن، كه او براى تو به منزله صدقه است.» [٥]

١٤- شرعاً اشكالى ندارد كه مرد با هر وسيله ممكنى همسرش را از نظر جنسى كامياب نمايد، ولى نبايد در كاميابى همسرش از چيزى جز اعضاى خودش‌