احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٩ - دوم تغذيه، لذت وتندرستى

غير از اينها، آموزه هاى فراوان ديگرى نيز درباره طبيعت خوراكيها آمده كه بحث درباره آنها مجال وسيعترى را مى طلبد. ولى همه آنها در اين چارچوب قرار مى گيرند كه بايد جنبه بهداشت وتندرستى را در تغذيه مورد اهتمام قرار داد واز همه موارد غذايى شامل ميوه، سبزيجات، نان، خورش وچاشنى در تغذيه استفاده كرد وسفره را از هر آنچه بدن انسان بدان نيازمند است وبه تندرستى ونشاط انسان مى افزايد، غنى ساخت.

د- در روايات، آموزه هاى فراوانى نيز درباره چگونه غذا خوردن آمده، كه برخى از آنها عبارتند از:

١- شستن دستان پيش وپس از غذا. از اميرمؤمنان حضرت على (ع) در اين باره اينگونه روايت شده:

«من غسل يديه قبل الطعام وبعده بورك له فى اول الطعام وآخره». [١]

«هركس پيش از غذا وپس از آن دستان خود را بشويد، در ابتدا وانتهاى غذا به او بركت داده مى شود.»

پيامبر اكرم (ص) نيز در اين باره مى فرمايند:

«غسل اليدين قبل الطعام وبعده ينفى الفقر ويجلب الرزق». [٢]

«شستن دستها پيش از غذا وپس از آن موجب از ميان رفتن فقر وتحصيل روزى مى شود».

از امام صادق (ع) نيز اين حديث نقل شده:

«إذا غسلت يدك من الطعام فامسح بهما وجهك من قبل أن تمسحهما بالمنديل، وقل: اللهم إنى أسألك الزينة والمحبة وأعوذبك من المقت والمغضبة.». [٣]

«هرگاه دستانت را از غذا شستى، پيش از آنكه آنها را با حوله خشك كنى، آندو را به صورتت بكش وبگو: خدايا از تو آراستگى ومحبت مى طلبم واز گناه ومورد خشم قرار گرفتن به تو پناه مى برم.»