اهل سيره گفته اند: «اولين كسى كه سنگ تراشيد و با آن خانه ساخت و از نوعى سنگ خام به نامِ رخام اثاث و كالا تراشيد، ثمود بود. آنان هزاران خانه در كوه ها از سنگ ساختند.
مفسران در تفسير «فرعون خداوند ميخ ها بود» اختلاف دارند. بعضى گفته اند:
«به سبب بسيارىِ خيمه ها و ميخ ها او را صاحب و خداوند ميخ ها (ذوالأوتاد) مى خواندند و براى او خيمه هاى بلندى برافراشته بودند و در زير آن براى او انواع سرگرمى ها ساخته بودند، همچون «شب لازى» كه آن نوعى از شعبده بود كه مردم آن روزگار به آن مى پرداختند». برخى گفته اند: «ذوالاوتاد يعنى ذوالابنية المحكمة؛ صاحب بناهاى محكم بود و بدان سبب كه استوارى و استحكام خيمه ها به ميخ ها باشد». برخى ديگر گفته اند: «بدان روى او را ذوالاوتاد مى خواندند كه او مردم را براى عذاب دادن و جزا كردن به چهار ميخ مى بست؛ دست ها و پاهاى مردم را با ميخ به زمين مى دوخت و آنان را چنين عذاب مى داد».
از عبداللّه بن عباس چنين روايت مى كنند كه فرعون را بدين سبب