آنان، به جبرئيل امر كرد تا كوهى به اندازه لشكرگاه آنان، به طول و عرض يك فرسنگ در يك فرسنگ، از جايگاه بكند و بر بالاى سر آنان معلق نگاه دارد. آن كوه در ميانه آن سرزمين معلق ماند در فاصله اى به اندازه قامت يك مرد». عبداللّه بن عباس گفته است: «آن كوه از كوه هاى سرزمين فلسطين بود. خداوند فرمان داد تا از جايگاه خود كنده شود و بر بالاى سر آنان چون سايبانى بايستد».