مسأله ٥٥٤ - اگر كسى بگويد: من ولى يا وصى ميت مىباشم يا بگويد، ولى ميت به من اجازه داده كه غسل و كفن و دفن او را انجام دهم و احتمال داده شود كه راست مىگويد، انجام كارهاى ميت با او است مگر آن كه كس ديگر بگويد، كه من وصى يا ولى ميت هستم يا از ولى ميت اجازه دارم، كه در اين صورت حرف كسى پذيرفته است كه دو نفر عادل بگفته او، شهادت دهند.
مسأله ٥٥٥ - اگر ميت براى غسل و كفن و دفن و نماز خود غير از ولى، كس ديگر را معين كند، احتياط واجب آنست كه ولى و آن كس هر دو اجازه بدهند و لازم نيست كسى كه ميت، او را براى انجام اين كارها معين كرده، اين وصيت را قبول كند، ولى اگر قبول كرد، بايد به آن عمل نمايد، و همچنين اگر بعد از موت از وصيت مطلع شد، احتياط واجب عمل به وصيت است.
احكام غسل ميت مسأله ٥٥٦ - واجب است ميت را، سه غسل بدهند: اول - به آبى كه با سدر مخلوط باشد. دوم - به آبى كه با كافور مخلوط باشد. سوم - با آب خالص.
مسأله ٥٥٧ - سدر و كافور بايد به اندازه‌اى زياد نباشد، كه آب را مضاف كند و به اندازه‌اى هم كم نباشد، كه نگويند سدر و كافور با آب مخلوط شده است.
مسأله ٥٥٨ - اگر سدر و كافور به اندازه‌اى كه لازم است پيدا نشود، بنابر احتياط واجب بايد مقدارى كه به آن دسترسى دارند در آب بريزند.
مسأله ٥٥٩ - اگر سدر و كافور يا يكى از اينها پيدا نشود، يا استعمال آن جايز نباشد - مثل آن كه غصبى باشد - بايد بجاى هر كدام كه ممكن نيست، ميت را با آب خالص غسل بدهند.
مسأله ٥٦٠ - كسى كه براى حج يا عمره احرام بسته است، اگر پيش از تمام كردن طواف حج يا عمره بميرد، نبايد او را با آب كافور غسل دهند و بجاى آن بايد با آب خالص غسلش بدهند.
مسأله ٥٦١ - كسى كه ميت را غسل مىدهد، بايد مسلمان دوازده امامى و