مسأله ١٦١٩ - اگر قصد داشت كه سر را زير آب فرو ببرد و شك كرد كه تمام سر زير آب رفت يا نه، بنابر احتياط واجب روزه‌اش باطل است.
مسأله ١٦٢٠ - اگر تمام سر زير آب برود ولى مقدارى از موها بيرون بماند، روزه باطل مىشود.
مسأله ١٦٢١ - اگر سر را در گلاب فرو برد بنابر احتياط واجب روزه باطل مىشود چنان كه احتياط واجب آنست كه سر را در آبهاى مضاف ديگر هم فرو نبرد ولى در چيزهاى ديگرى كه روان است اشكال ندارد.
مسأله ١٦٢٢ - اگر روزه‌دار بى اختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب بگيرد يا فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد، روزه‌اش باطل نمىشود.
مسأله ١٦٢٣ - اگر با اطمينان به اين كه آب سر او را نمىگيرد، خود را در آب بيندازد و آب تمام سر او را بگيرد، روزه‌اش اشكال ندارد.
مسأله ١٦٢٤ - اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد، يا ديگرى به زور سر او را در آب فرو برد، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است يا آن كس دست خود را بردارد، بايد فورا سر را بيرون آورد و چنانچه بيرون نياورد بنابر احتياط واجب روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٦٢٥ - اگر فراموش كند كه روزه است و به نيت غسل سر را در آب فرو برد، روزه و غسل او صحيح است.
مسأله ١٦٢٦ - اگر بداند كه روزه است و عمدا براى غسل سر را در آب فرو برد چنانچه روزه او مثل روزه رمضان واجب معين باشد، روزه و غسل هر دو باطل است و اگر روزه مستحب باشد يا روزه واجبى باشد كه مثل روزه كفاره وقت معينى ندارد و تمام كردن آن واجب نباشد غسل صحيح و روزه باطل مىباشد.
مسأله ١٦٢٧ - اگر براى آن كه كسى را از غرق شدن نجات دهد، سر را در آب فرو برد، اگر چه نجات دادن او واجب باشد، روزه‌اش باطل مىشود.