مسأله ٧٧٣ - از يازده ركعت نافله شب، هشت ركعت آن بايد به نيت نافله شب و دو ركعت آن به نيت نماز شفع و يك ركعت آن، به نيت نماز وتر خوانده شود و هشت ركعت نافله شب و همچنين نافله ظهر و عصر و مغرب را بايد مانند نماز صبح دو ركعتى بخوانند و دستور كامل نافله شب در كتابهاى دعا گفته شده است.
مسأله ٧٧٤ - نمازهاى نافله را مىشود نشسته خواند، ولى بهتر است دو ركعت نافله نشسته را يك ركعت حساب كند، مثلا كسى كه مىخواهد نماز وتر را نشسته بخواند، بهتر است شانزده ركعت بخواند و اگر مىخواهد نماز وتر را نشسته بخواند دو نماز يك ركعتى نشسته بخواند.
مسأله ٧٧٥ - نافله ظهر و عصر را در سفر نبايد خواند ولى نافله عشا را رجاءا مىتوان خواند.
وقت نافله‌هاى يوميه مسأله ٧٧٦ - نافله نماز ظهر پيش از نماز ظهر خوانده مىشود و وقت فضيلت آن از اول ظهر است تا موقعى كه آن مقدار از سايه شاخص كه بعد از ظهر پيدا مىشود به اندازه دو هفتم شاخص شود، مثلا اگر درازى شاخص هفت وجب باشد. هر وقت مقدار سايه آن به دو وجب رسيد، آخر وقت فضيلت نافله ظهر است و تا آخر وقت فريضه هر گاه پيش از نماز ظهر به قصد ادا بجا آورد صحيح است و همچنين وقت اداء نافله عصر تا وقت اداء فريضه عصر است.
مسأله ٧٧٧ - نافله عصر پيش از نماز عصر خوانده مىشود و وقت فضيلت آن تا موقعى است كه سايه شاخص به چهار هفتم آن برسد و چنانچه بخواهد نافله ظهر را بعد از نماز ظهر يا نافله عصر را بعد از نماز عصر بخواند بنابر احتياط واجب نيت ادا و قضا نكند و به قصد ما في الذمه بجا آورد.
مسأله ٧٧٨ - وقت نافله مغرب بعد از تمام شدن نماز مغرب است تا وقتى كه سرخى طرف مغرب كه بعد از غروب كردن آفتاب در آسمان پيدا مىشود از بين برود اگر چه بعيد نيست امتداد وقت نافله مغرب به امتداد وقت آن.