مسأله ١٧٢٠ - اگر روزه رمضان را عمدا نگيرد و در روز مكرر جماع كند، بنابر احتياط واجب كفاره هم مكرر مىشود. ولى اگر چند مرتبه كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد، مثلا چند مرتبه غذا بخورد، يك كفاره كافى است.
مسأله ١٧٢١ - بعد از فوت پدر و همچنين بنابر احتياط واجب مادر، پسر بزرگتر بايد قضاى نماز و روزه آنان را به تفصيلى كه در مسأله ١٣٩٩ - گفته شد بجا آورد.
مسأله ١٧٢٢ - اگر پدر و مادر غير از روزه رمضان روزه واجب ديگرى را مانند روزه نذر نگرفته باشند، احتياط واجب آنست كه پسر بزرگتر قضا نمايد.
احكام روزه مسافر مسأله ١٧٢٣ - مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر دو ركعت بخواند، نبايد روزه بگيرد و مسافرى كه نمازش را تمام مىخواند - مثل كسى كه شغلش مسافرت، يا سفر او سفر معصيت است - بايد در سفر روزه بگيرد.
مسأله ١٧٢٤ - مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد. ولى اگر براى فرار از روزه باشد مكروه است.
مسأله ١٧٢٥ - اگر غير روزه رمضان روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد مثلا نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد، بنابر احتياط لازم تا ناچار نشود، نمىتواند در آن روز مسافرت كند و اگر در سفر باشد چنانچه ممكن است بايد بنابر احتياط لازم قصد كند كه ده روز در جائى بماند و آن روز را روزه بگيرد.
مسأله ١٧٢٦ - اگر نذر كند روزه بگيرد و روز آن را معين نكند، نمىتواند آن را در سفر بجا آورد ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد، بايد آن را در سفر بجا آورد. و نيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد، روزه بگيرد، بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد روزه بگيرد مسأله ١٧٢٧ - مسافر مىتواند براى خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه روزه مستحبى بگيرد.
مسأله ١٧٢٨ - كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است، اگر در سفر روزه