١ - خوردن و آشاميدن مسأله ١٥٨٢ - اگر روزه‌دار عمدا چيزى بخورد يا بياشامد، روزه او باطل مىشود، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب، چه معمول نباشد.
مثل خاك و شيره درخت و چه كم باشد يا زياد حتى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، روزه او باطل مىشود بلكه اگر رطوبت مسواك در آب دهان بطورى از بين برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود ولى بداند كه در دهان باقى است بنابر احتياط لازم نبايد آن را فرو برد.
مسأله ١٥٨٣ - اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، بايد لقمه را از دهان بيرون آورد و چنانچه عمدا فرو برد روزه‌اش باطل است و به دستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مىشود.
مسأله ١٥٨٤ - اگر روزه دار سهوا چيزى بخورد يا بياشامد روزه‌اش باطل نمىشود.
مسأله ١٥٨٥ - احتياط مستحب آنست كه روزه دار از استعمال آمپول خوددارى كند، و فرق بين آمپولها نيست. و اگر لازم شد و تزريق كرد روزه او باطل نمىشود.
مسأله ١٥٨٦ - اگر روزه دار چيزى را كه لاى دندان مانده است عمدا فرو ببرد، روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٥٨٧ - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند. ولى اگر بداند غذائى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود، چنانچه خلال نكند، روزه‌اش باطل مىشود خواه چيزى از آن فرو رود يا فرو نرود.
مسأله ١٥٨٨ - فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خيال كردن ترشى