مسأله ١٧٩١ - اگر در يك سال منفعتى نبرد، نمىتواند مخارج آن سال را از منفعتى كه در سال بعد مىبرد كسر نمايد.
مسأله ١٧٩٢ - اگر در اول سال منفعتى نبرد و از سرمايه خرج كند، و پيش از تمام شدن سال منفعتى به دستش آيد، مىتواند مقدارى كه از سرمايه برداشته از منافع كسر كند.
مسأله ١٧٩٣ - اگر مقدارى از سرمايه يك رشته كسب به تلف يا ضرر در معامله بدون تقصير كم شود يا از بين برود و از باقيمانده آن رشته منافعى ببرد كه از خرج سالش زياد بيايد مىتواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده، از آن منافع بردارد.
مسأله ١٧٩٤ - اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مالهاى او از بين برود، نمىتواند از منفعتى كه به دستش مىآيد آن چيز را تهيه كند، ولى اگر در همان سال به آن چيز احتياج داشته باشد، مىتواند در بين سال از منافع كسب آن را تهيه نمايد.
مسأله ١٧٩٥ - اگر در اول سال براى مخارج خود قرض كند و پيش از تمام شدن سال منفعتى ببرد. مىتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت اداء نمايد.
مسأله ١٧٩٦ - اگر در تمام سال منفعتى نبرد و براى مخارج خود قرض كند، مىتواند از منافع سالهاى بعد قرض خود را ادا نمايد.
مسأله ١٧٩٧ - اگر براى زياد كردن مال، يا خريدن ملكى كه به آن احتياج ندارد قرض كند، نمىتواند از منافع كسب آن قرض را بدهد. ولى اگر مالى را كه قرض كرده و چيزى را كه از قرض خريده از بين برود مىتواند از منافع كسب قرض را ادا نمايد.
مسأله ١٧٩٨ - انسان مىتواند خمس هر چيز را از همان چيز بدهد، يا به مقدار قيمت خمس كه بدهكار است، پول يا جنس ديگر بدهد.
مسأله ١٧٩٩ - بعد از تمام شدن سال و مستقر شدن خمس، تصرف در مالى كه خمس آن واجب شده بدون اذن حاكم شرعى جايز نيست.
مسأله ١٨٠٠ - كسى كه خمس بدهكار است نمىتواند آن را به ذمه بگيرد يعنى خود را بدهكار اهل خمس بداند و در تمام مال تصرف كند و چنانچه تصرف