مسائل متفرقه شيردادن مسأله ٢٤٩٨ - مستحب است از زن جلوگيرى كرد كه هر بچه‌اى را شير ندهد زيرا ممكن است فراموش شود كه به چه كسانى شير داده و بعدا دو نفر محرم با يكديگر ازدواج نمايند.
مسأله ٢٤٩٩ - كسانى كه بواسطه شير خوردن، خويشى پيدا مىكنند مستحب است يكديگر را احترام نمايند، ولى از يكديگر ارث نمىبرند و حقوق خويشى كه انسان با خويشان خود دارد براى آنان نيست.
مسأله ٢٥٠٠ - در صورتى كه ممكن باشد، مستحب است بچه را دو سال تمام شير بدهند.
مسأله ٢٥٠١ - اگر بواسطه شير دادن، حق شوهر از بين نرود، زن مىتواند بدون اجازه شوهر، بچه ديگرى را شير دهد، ولى جايز نيست بچه‌اى را شير دهد كه بواسطه شير دادن به آن بچه به شوهر خود حرام شود، مثلا اگر شوهر او دختر شيرخوارى را براى خود عقد كرده باشد، زن نبايد آن دختر را شير دهد، چون اگر آن دختر را شير دهد، مادر زن شوهرش مىشود و بر او حرام مىگردد.
مسأله ٢٥٠٢ - اگر كسى بخواهد زن برادرش به او محرم شود، بايد دختر شير خوارى را مثلا دو روزه براى خود عقد كند و در آن دو روز با شرائطى كه در مسأله ٢٤٨٣ گفته شد زن برادرش آن دختر را شير دهد.
مسأله ٢٥٠٣ - اگر مرد پيش از آن كه زنى را براى خود عقد كند، بگويد: بواسطه شير خوردن، آن زن بر او حرام شده - مثلا بگويد شير مادر او را خورده چنانچه تصديق او ممكن باشد نمىتواند با آن زن ازدواج كند و اگر بعد از عقد بگويد و خود زن هم حرف او را قبول نمايد، عقد باطل است پس اگر مرد با او نزديكى نكرده باشد، يا نزديكى كرده باشد ولى در وقت نزديكى كردن، زن بداند بر آن مرد حرام است، مهر ندارد و اگر بعد از نزديكى بفهمد كه بر آن مرد حرام بوده، شوهر بايد مهر او را بدهد و اگر مهر المثل او با مهر المسمى تفاوت دارد در مقدار تفاوت با هم مصالحه نمايند.
مسأله ٢٥٠٤ - اگر زن پيش از عقد بگويد: بواسطه شير خوردن بر مردى حرام