مىتواند تطهير كند اطلاع دهد.
مسأله ٩١١ - اگر جائى از مسجد نجس شود و تطهير آن بدون كندن يا خراب كردن مقدار كمى از آن ممكن نباشد، بايد آنجا را بكنند يا خراب نمايند و پر كردن و ساختن آن قسمت هم واجب نيست مگر اين كه خود كسى كه نجس كرده خراب كند كه در اين صورت بنابر احتياط بايد آن قسمت را بسازد و يا پر كند. و اگر مسجد به نحوى نجس شده باشد كه براى تطهير آن ناچار باشند تمام مسجد را خراب كنند، چنانچه متبرعى باشد كه بعد از تخريب آن را بسازد خراب كردن آن جايز است و الا جايز نيست ولى اگر ممكن است بايد ظاهر آن را بنابر احتياط تطهير نمايند، و اگر چيزى مانند آجر مسجد كه ممكن است آن را برگرداند، نجس شود، بايد بعد از تطهير بنابر احتياط آن را به مسجد برگرداند.
مسأله ٩١٢ - اگر مسجدى را غصب كنند و بجاى آن خانه و مانند آن بسازند، يا بطورى خراب شود كه نماز خواندن در آن ممكن نباشد، باز هم نجس كردن آن حرام و تطهير آن واجب است.
مسأله ٩١٣ - نجس كردن حرم ائمه عليهم السلام حرام است و اگر نجس شود چنانچه نجس ماندن آن بى احترامى باشد، تطهير آن واجب است، بلكه احتياط واجب آنست كه اگر بى احترامى هم نباشد آن را تطهير كنند.
مسأله ٩١٤ - اگر حصير مسجد نجس شود، بايد آن را آب بكشند، ولى چنانچه بواسطه آب كشيدن، خراب مىشود و بريدن جاى نجس بهتر است، بايد آن را ببرند.
مسأله ٩١٥ - بردن عين نجس - مانند خون - در مسجد اگر بى احترامى به مسجد باشد حرام است بلكه احتياط مستحب آنست كه اگر بى احترامى هم نباشد، عين نجس را در مسجد نبرند. و نيز بردن چيزى كه نجس شده، در صورتى كه بى احترامى به مسجد باشد، حرام است.
مسأله ٩١٦ - اگر مسجد را براى روضه خوانى چادر بزنند و فرش كنند و